"Dit houdt mij bezig"

Category: Dieren

Rondjes in de buurt

De afgelopen maand heb ik een paar keer rondjes gereden door bekende vogelgebiedjes in onze omgeving. Soms zie je dan wat, maar soms ook niet. Hier een overzicht van wat mij zoal opviel:

Een muskuseend, niet bepaald een mooie eend. Een eendensoort die vooral in gevangenschap wordt gehouden, vroeger vooral voor het vlees (misschien nu nog wel). Deze zwom in het kanaal Buinen-Schoonoord.

Het was een mooie dag met eindelijk wat zon. Gelijk zie je dan ook de buizerds weer in de lucht, op zoek naar een lekkere muis of zo.

Hier wemelt het van de rode bosmieren. Je wordt duizelig als je er een poosje naar kijkt, wat een drukte op dat nest. Bijzondere dieren!

Ook een havik was aan het jagen op een prooi.

Half februari zijn we een paar dagen met de camper weggeweest. We hebben gefietst op het Dwingelderveld en op het Bargerveen. Kort verslag op ons camperblog.

Bij Exloo zat een aantal dagen een grote groep van 54 kleine zwanen. Prachtig om te zien én te horen. Ook wilde zwanen waren in de buurt en er is nog steeds een groepje wilde zwanen in het Lofargebied te zien. Maar het grootste gros is weer vertrokken.

Veldleeuweriken hoor je veelvuldig maar soms zitten ze zwijgend op de grond.

In onze tuin heb ik weinig tot geen foto’s gemaakt. Het regende zo vaak, gewoon geen lol aan. De koolmezen bleven gewoon komen, regen of niet. En wij bleven maar voeren…

Samen met de buurvrouw zag ik bij een visplas een mandarijneend. Een opvallende verschijning tussen de wilde eenden.

Ook hier weer een mooie buizerd op jacht.

Deze torenvalk was al voorzien van een prooi.

Een havik rustend op een tak.

Ooievaars laten zich ook regelmatig zien in het Lofargebied.

Misschien is het steeds dezelfde, maar ik zag de afgelopen weken regelmatig een havik.

Zo tegen het voorjaar zijn de meerkoeten weer flink aan het vechten. Een heel spektakel waarbij ze elkaar trappen en bijten en zelfs bijna verzuipen!

Hier een wilde zwaan in de vlucht.

Een rietgors vrouwtje.

Een fuut in het ochtendlicht.

Op een middag, vlak bij huis, zag ik deze blauwe kiekendief man jagen. Wat een prachtige vogel is dit toch.

Verder zag ik groepen reeën, smienten, putters, kolganzen, brandganzen, toendrarietganzen en grauwe ganzen.

Er viel dus weer veel te genieten. Nu zie ik uit naar het moment dat de blauwborsten zich weer laten horen. De eerste roerdompen heb ik al weer horen hoempen. Nu nog wat meer zon en warmte 😉

07/03/2020
Een tiendaagse texel

Begin oktober zijn we nog even naar Texel geweest voor een weekje vakantie. Texel is een eiland dat ons eerder nooit zo erg aansprak. Wij vonden het ‘te groot’ voor een eiland, je had het gevoel dat je gewoon in Noord-Holland was. Wij waren het kleinschaliger Schiermonnikoog en Vlieland gewend. Maar we zijn er op teruggekomen! Op aanraden van andere vogelliefhebbers zijn we vaker naar Texel geweest en we moeten toegeven: het is een prachtig eiland! Best gevarieerd ook en als vogelliefhebber kun je er je hart ophalen.

Eerder schreef ik al eens over mijn hoop ooit een flamingo te zien in ons land. Tot nu toe was dat, na meerdere pogingen, niet gelukt. Tot mijn verbazing werd er, vlak voordat wij naar Texel zouden gaan, een flamingo gemeld! In de hoop deze nog aan te treffen zijn we gelijk van de boot af gaan kijken. Hij stond natuurlijk erg ver weg, maar we hebben ‘m gezien en het is voor mij een nieuwe soort! Het gaat hier ook om een Europese flamingo, ongeringd, dus een echte ‘wilde’. In de loop van de week zijn we vaker gaan kijken om een betere foto te kunnen maken.

Flamingo

De tweede dag hebben we met een vogelexcursie meegedaan. We zagen diverse soorten vogels waarvan hier wat foto’s:

Stormmeeuw

Groenpootruiter

Kleine zilverreiger

Op het eiland werd ook een zeer zeldzame blauwvleugeltaling gemeld. Wij zijn meerdere keren op die plek geweest maar het was erg lastig om de eend te vinden tussen alle andere eenden en meeuwen. Het is uiteindelijk gelukt op aanwijzing van geoefende vogelaars en ook puur een waarneming (nieuwe soort!) helaas geen mooie foto van kunnen maken.

Kokmeeuw

We hadden ons aangemeld voor een workshop digiscoping in het Vogelinformatiecentrum in De Cocksdorp. Door met een adapter een camera of telefoon op je telescoop te plaatsen kun je dan ook foto’s maken van vogels of andere objecten die verder weg zitten. Het klinkt eenvoudig maar is dat beslist niet. Veel factoren spelen hier ook een rol, naast de technische instellingen is ook hier het licht van belang, maar vooral ook trilling van het beeld zien te voorkomen. Deze workshop heeft ons veel informatie gegeven. Nu komt het er op aan om flink te oefenen.

De eerste foto die ik maakte dmv digiscoping, is deze:

Blauwe reiger

en even later deze:

Aalscholver

Terwijl we op Texel waren hield ik goed in de gaten welke bijzondere vogelsoorten werden gemeld. De bladkoning was bijvoorbeeld ook zo’n soort. Een klein vogeltje met een eentonig geluidje, maar zie hem maar! Op een gegeven moment waren we bij de Horsmeertjes en toen hoorde ik het geluid van een bladkoning. Ik zag hem van tak tot tak gaan en heb zodoende gelukkig een foto kunnen maken:

Bladkoning

Opnieuw een nieuwe soort voor mij! Later zagen we in de Mokbaai heel veel wulpen rusten. Deze foto is ook door de telescoop gemaakt:

Wulpen

Ook een groep goudplevieren zat te rusten tussen de wulpen:

Goudplevieren

Op een andere dag gingen we naar de Waddenkust. Dit soort foto’s hou ik ook van, zee, rust, ruimte en wat vogels…

Waddenzee

De Schorren in herfstkleuren:

De Schorren

Ik zag een vogeltje tussen het aangespoelde wier struinen, maar kon hem niet goed terugvinden. Later op de computer zag ik dat hij er toch op staat, een oeverpieper (zoekplaatje; links in het groen):

Bij de dijk langs Utopia ging een groep goudplevieren de lucht in:

Goudplevieren

Er waren ook sneeuwgorzen gezien in het gebied rond De Cocksdorp. We zijn een paar keer gaan kijken maar zagen ze niet. Dan zie je soms andere dingen die ook mooi zijn:

Een dag later gingen we kijken bij De Slufter. Hier zagen we wulpen foerageren, erg ver weg voor de camera met telelens. Maar een mooie gelegenheid om weer het digiscopen te oefenen!

Vogels in de vlucht zijn ook altijd een uitdaging om vast te leggen:

En maar weer zoeken naar die sneeuwgorzen:

En toen kwam het moment dat we ze daadwerkelijk zagen. Na een gesprekje met een bekende vogelaar wisten wij ze te vinden. Ze zaten op de grond, het was gewoon uitkijken geblazen want anders liep je er haast overheen. Voor deze foto’s ben ik languit op de grond gaan liggen, wat een geweldige beleving om deze vogeltjes te zien!

Sneeuwgors vrouw

Sneeuwgors man

En samen:

Een mooie afsluiting van de week. Het laatste weekend kwamen zus en zwager ook bij ons op de camping en samen hebben we het Bluesfestival in Den Burgh bezocht.

Bij thuiskomst ontdekte ik dat de bonte strandloper ook een nieuwe soort voor mijn lijst is. Deze vogel had ik best al vaak gezien. Mooi meegenomen dan, en een leuke score in 1 week!

Mijn vogelalbum is dan ook weer bijgewerkt. (klik om te bekijken)

29/10/2019
De zomer voorbij

Het is duidelijk over met de zomer alhoewel er in de herfst ook best nog mooie dagen kunnen komen. Even een terugblik naar september en tot slot nog een paar leuke berichtjes. Begin september reden we met onze Fiat500 achter de camper naar Leeuwarden voor het jaarlijkse clubevenement. Het verslag daarvan kun je lezen op ons camperblog.

Af en toe ging ik op stap om vogels te kijken. Op het Groningerland heb ik nog een paar foto’s gemaakt:

Grote zilverreigers

Buizerd

Buizerd die gepest wordt door een zwarte kraai…

Tjiftjaf

Op een zonnige najaarsdag heb ik in onze tuin nog wat foto’s gemaakt. Er waren nog veel steenrode heidelibellen, op een gegeven moment zaten er drie tegelijk op een stok:

Steenrode heidelibellen

Een klein koolwitje genoot van de verbena:

De mussen zitten weer regelmatig, net als de kool- en pimpelmezen, in de buurt van het voederhok. Ze laten me weten als het voer op is…

In de buurt zitten elk jaar zwarte roodstaarten. Het mannetje zit dagelijks op het dak van de tweede buren:

In het Lofargebied zag ik een jonge tapuit op een verkeersbord:

Ook een witgat was daar aanwezig:

Voor mij stak een jonge knobbelzwaan over, deze wordt in de loop van de tijd wel witter:

Er waren weer ontzettend veel ganzen, grauwe en grote Canadese. Die zaten op de tweede rij:

Ook zag ik er een hele groep grote zilverreigers.

Tot slot heb ik me nog een poosje vermaakt met een buizerd die een muis wilde doorslikken, wat niet zo gemakkelijk ging. Een zwarte kraai draaide er steeds omheen, er kon eens wat voor hem overblijven 😉

Muis op en kraai weg.

Dan nu nog even de leuke berichtjes:

Als lid van de Fotobond doe ik regelmatig mee met fotowedstrijden. Met de foto die nu als kopfoto op mijn blog prijkt, heb ik brons gewonnen. Daarbij kreeg ik ook een certifcaat en deze heeft als waarde 1 punt. Er is een bepaalde ranking waarbij je bij het behalen van meerdere punten uiteindelijk eremetaal zult winnen. Een leuke opsteker!

Op de dag dat ik bovenstaande uitslag kreeg, werd ik ook gevraagd om ergens te exposeren. Daar moest ik even een nachtje over slapen, maar heb besloten het wel te doen. Het gaat volgend jaar gebeuren, dus ik hou jullie hier op de hoogte.

Verder had ik ingezonden bij het Drents museum. Zij organiseren een foto-expositie en daarbij kon je een foto inzenden van je favoriete plek. Nou heb ik daar wel meerdere van, van favoriete plekken, maar ik heb een foto ingezonden van het Molenveld in Exloo. Nu werd ik gevraagd mee te werken aan een opname van RTV Drenthe omdat men 10 foto’s had geselecteerd die men wilde filmen. Daar is mijn foto dus ook bij. Die opname moet nog gebeuren dus ook hierover later meer.

13/10/2019
Natuur en uitstapjes

Tussen de foto’s die ik maakte bij diverse uitstapjes zoals naar de bandheidelibellen en de (ijs)vogels, zitten ook andere foto’s die niet direct met de onderwerpen te maken hebben waar ik naar zocht.
Maar ze hebben allemaal met de natuur te maken

De laatste keer dat ik bij de ijsvogels was zag ik ook mooie bloemen. Altijd leuk om deze ook te fotograferen. Het zonlicht scheen er zo mooi doorheen. Eerst nam ik een foto van de onderkant.

Toen van de bovenkant:

En terwijl ik de bovenkant fotografeerde kwam er een beestje binnen vliegen.

Zo had ik één bloem maar toch drie keer anders.

Op de plek waar ik bandheidelibellen zag, waren ook veel wespspinnen. In de buurt van zo’n spin zag ik ook dit web met in het midden een opeenhoping van draden. Links zie je nog de kenmerkende zigzagband die bij de wespspin hoort. Het dichte gedeelte van het web dient als een soort vangnet.

Bij de buren in de struiken zag ik een gekraagde roodstaart man:

Bij ons op de buxus zat een grote groene sabelsprinkhaan. Hij had maar één voorvleugel meer.

Een paar dagen later hadden we op de hor van het achterraam een buxusmot zitten. De eerste die we in onze tuin gesignaleerd hebben. Nu maar opletten dat de buxus goed blijft. Gelukkig hebben we veel mezen in de tuin die de rupsen wel opeten, maar je weet maar nooit.

De laatste dagen van augustus zijn we nog een weekend met de camper naar Hellendoorn geweest. Een verslagje hiervan staat op ons camperblog. We zagen ontelbaar veel sterren met nog een stukje van de Melkweg:

‘s Ochtends bij het ontbijt zagen we een muisje scharrelen:

Toen we gingen fietsen schoten hier en daar de zonneharpen door de bomen:

Op de fietsroute hadden we de mogelijkheid met een fluisterbootje te gaan varen en dat hebben we voor een uurtje gedaan. We voeren over de Regge, een rivier die ook in oude glorie hersteld is en weer volop mag meanderen.

Ook vanuit een bootje is er van alles te zien:

Veel bomen hadden de wortels boven de grond:

Op de terugweg vloog er een ijsvogel voor ons bootje langs. Een blauwe flits, een luide kreet en dat was het. Mooi moment!

In de middag fietsten we langs een boerenschuur waar ik een vogel op het dak zag zitten. Eerst dachten we aan een buizerd, maar ik stapte af want de vogel leek me zo klein. Stilletjes hoopte ik op een steenuil…. en ja hoor, het is een steenuil! Nooit eerder zag ik een steenuil ‘in het wild’ en het is dan ook een nieuwe soort voor mij. Deze kreeg snel een plaatsje in mijn vogelalbum.

‘s Avonds hoorden we in de verte onweer aankomen. Het was erg bewolkt dus de kans om de bliksem te kunnen fotograferen was klein. Het lichtte enorm op achter de wolken en omdat het nog ver weg was durfde ik nog wel buiten om te fotograferen. Toen het dichterbij kwam niet meer. Ik haat onweer 🙁
Het was achteraf mooi om te zien op de computer hoe ik binnen enkele minuten met steeds dezelfde instellingen heel andere kleuren in de foto’s had door het licht van de onweersbui.

17/09/2019