Als je er van houdt om vogels te spotten dan heb je vaak van die dagen waarop er ‘niets’ te zien is. Dat is best saai, maar toch is het altijd heerlijk om buiten te zijn. Soms heb ik ik mijn hoofd dat ik een bepaalde vogel wil zien en dan wil dat ook nog wel eens lukken, maar veel vaker lukt het niet. Maar af en toe heb je van die mazzeltjes, dan zie je er meerder soorten, zo fijn is dat!
Hier zag ik een havik op een Lofar-antenne, het is een mannetje in z’n tweede kalenderjaar:
In de buurt van de tuin van vrienden van ons zitten beversporen. Ook zoiets, dat zie je niet elke dag!
Later in het Lofargebied zag ik baltsende veldleeuweriken:
En toen ik de bocht omging zag ik in de verte iets waarvan ik dacht dat het een dode vogel was… maar dichterbij bleek het een stuk (landbouw)plastic…
En ineens kwam er een rode wouw overvliegen, zo laag, dat ik ‘m gewoonweg aan kon kijken… en dan wil je nog gauw een foto maken maar is de prachtige vogel al voorbij… Nog net de gevorkte staart in beeld:
De klapekster liet zich ook nog weer mooi zien, zat op grote afstand:
Vanmorgen was het eerst mistig, dat kan soms ook aparte foto’s opleveren, een fazant op een bult:
Een opvliegende knobbelzwaan:
Kraanvogel was er ook weer:
En ook de bruine kiekendief is terug, hier het mannetje met nestmateriaal:
Heel zacht maar duidelijk hoorde ik ineens de baardmannetjes… Ik kreeg ze in de gaten maar ze zaten nog te ver weg. Mijn geduld werd beloond want even later zat dit vrouwtje pal voor mij in het riet:
En een eindje verder kon ik het mannetje, herkenbaar aan zijn bakkebaarden, spotten:
Toen zag ik een zomertaling:
en, op het geluid afgaand, een blauwborst:
Ook hoorde ik de mooie roep van grutto’s, ze roepen hun eigen naam, onmiskenbaar! Een groep van 6 en later nog eens 6 ging rusten bij het water:
Tot slot nog een dodaars, een schattig klein fuutachtig vogeltje dat veel onder water duikt:
Al met al heel wat mazzeltjes door op de juiste tijd op de juiste plek te zijn. Met het huidige mooie weer geen straf om er op uit te gaan!
