Als ik dan toch voor dag en dauw wakker ben kan ik net zo goed naar buiten gaan dacht ik vanmorgen. En daar heb ik geen spijt van gekregen. Ik zag eerst een drietal hazen maar ze gingen niet mijn kant op. In het water zag ik een nog jonge knobbelzwaan. Het mooie licht en wat damp boven het water gaf echt sfeer.
Een groepje bergeenden stond nog te rusten maar ineens maakten ze een hels kabaal.
Ik keek wat rond en begreep toen hun onrust, er liep namelijk een vos! Maar de vogels stonden in het water dus de vos moest vanaf de kant toekijken. Dat is het mooie van vogels, dat ze begrijpen dat ze op het water de grootste overlevingskans hebben…
Maar de vos leek een spoor te ruiken en keek eerst niet op of om.
Maar hij weet het: te ver weg…
Prachtige dieren zijn het toch!
Het is ronduit erg hoeveel foto’s ik hiervan heb. Achteraf veel “weggooien” ondanks dat ze wel bruikbaar zijn. Maar anders heb ik straks een nieuwe NAS nodig in huis 🙂
Een eenzame kievit. En dan ineens een hoop herrie en daar komen een paar nijlganzen. Die kunnen er ook wat van:
Toen liet zich een haas ook nog mooi zien:
Het licht veranderde steeds doordat de zon af en toe achter de wolken verdween. Het was een mooie sfeer vanmorgen.
Aan de overkant een koppeltje reeën:
Een prachtig kneu mannetje in voorjaarskleed, ik heb ook meerder foto’s dat hij ‘vrij’ op een tak zit, maar deze vond ik leuker:
Tot slot een geelgors vrouwtje met nestmateriaal:
Deze keer was ik weer eens naar de Veenhuizerstukken gegaan. Voor herhaling vatbaar.
Samen met buurvrouw Jannie ging ik afgelopen vrijdag op zoek naar heikikkers. Rond deze tijd van het jaar, de paringstijd, zijn de mannetjes blauw gekleurd. Het duurt maar een paar dagen en alleen bij bepaalde weersomstandigheden. Je moet dus geluk hebben als je ze kunt spotten. Ik weet een plek waar een groepje heikikkers zit. Bij aankomst hoorde ik wel een paar keer het voorzichtig ‘plop plop’ geluid van een mannetje. Daarna helaas niet meer en we hebben er ook geen enkele gezien. In het gebied wandelden ook wat mensen met honden en ook liep er een schaapskudde met herderin en twee honden. De honden namen om de beurt een duik in het ven, tja dan kun je het natuurlijk wel schudden met heikikkers spotten.
Maar goed, we hebben wel weer vogels gezien uiteraard. Hier de foto’s:
mannetje roodborsttapuitvrouwtje roodborsttapuit
Het bankje was met het mooie weer regelmatig bezet.
Buizerd
Deze buizerd liet zich mooi bekijken.
Graspieper
Het was een mooi gezicht om de schaapskudde ineens tevoorschijn te zien komen op het oneffen terrein,
Door het tegenlicht was het erg lastig fotograferen.
De schapen hadden ook dorst:
Er moet toch altijd eentje de laatste zijn….
Na dit mooie tafereel zijn we uiteraard nog even door het Lofargebied gereden. Als eerste zagen we dit reebokje, ook weer in tegenlicht.
Reebok
Een eindje verder nog eens vier reeën, prachtige dieren zijn het toch. Afgelopen vrijdag heb ik een lezing over de wolf bijgewoond. Heel interessant. Het hoofdvoedsel van wolven bestaat onder andere uit ree. Wat dat betreft kan een wolf hier wel leven denk ik…
Vier reeën
Trouwens donderdagavond was er een lezing van IVN Borger-Odoorn over het Hunzedal, ook heel interessant. De lezing werd gegeven door Geert de Vries, bekend als natuurkenner en -fotograaf. Via IVN afdelingen kun je dus heel veel leren over de natuur in je eigen omgeving. Ook in onze gemeente Borger-Odoorn is een vereniging actief. Kijk maar eens op de website.
Een bruine kiekendief was aan het jagen en rietgorzen zaten elkaar achterna tussen de lisdodden. Grauwe ganzen zijn volop aanwezig in het gebied. Veel zitten al op het nest maar sommige zijn nog luidruchtig heen en weer aan het vliegen.
Grauwe ganzen
En dan ineens hoor je ze: grutto grutto grutto grutto grutto… We zagen een groep van zo’n 15 grutto’s. Ik hoop dat ze in het gebied blijven en jongen krijgen. Wat ik geleerd heb op de lezing van IVN is dat jonge grutto’s direct hun eigen voedsel moeten zoeken en ook dat ze volledig afhankelijk zijn van insecten!
Grutto’s
Aan het eind van de dag heb je hier erg te kampen met tegenlicht, daarom vind ik het ‘s morgens mooier. Maar zo heeft het ook wel wat eigenlijk.
Buizerd
Aan de andere kant van de weg, in het betere licht, zat een buizerd een prooi te plukken op de grond. Even later zocht een ander buizerd het hogerop.
Om nog even terug te komen op de titel van dit blog: heikikkers gezocht… ik heb ze niet gevonden. Ik ben zondagmiddag nog een keer gaan kijken en luisteren, maar hoorde of zag ze niet. Helaas. Volgend jaar maar weer opnieuw proberen!
Alvast bedankt voor de felicitaties! Ben altijd een week na Sint Maarten jarig 😉
Heb inmiddels 1 koolmees op de foto, met behulp van het statief, maar zo stom geweest de belichting niet goed in te stellen… @Joke: het statief kan 4,5 kg gewicht dragen. Ik zag trouwens in een paar oude nummers uit 2007/2008 nog foto’s van jou in Zoom!
Nadat onze Lobke ontwaakt was uit haar slaapje, ontdekte ze buiten een egel achter ‘t huis:
Eerst de hond naar binnen gedaan, toen heb ik gewacht of er nog leven in de egel zat.
Na een paar minuten (had ik even tijd het statief goed te zetten) zag ik ineens het spitse snuitje en de kraaloogjes en liep ‘ie er al met een gang vandoor tot het trapje. Wel een grappig gezicht, een egel op de tenen.
Zo liep de egel langs de muur van de garage.
… waarbij hij (of zij) me steeds goed in de gaten hield.
Trouwens, een egel kan best snel lopen (let op het achterpootje 😉
En toen verdween ‘ie in de bosjes.
Bij deze foto’s heb ik veel steun gehad aan het statief! Ook heb ik eigenlijk voor het eerst mijn externe flitser (speedlite 439 EX II) met diffuser gebruikt want het was natuurlijk al donker buiten. Van de mogelijkheden van de flitser moet ik ook nog een studie maken 😉
