"Dit houdt mij bezig"

Category: Natuur

Vogels in zweden

Ook op vakantie blijven de vogels mij boeien. Terwijl mijn ega druk is met fotograferen van gebouwen e.d. dwaalt mijn oog al gauw af naar alles wat vliegt en fluit. Het is ook wel handig want anders maken we beide dezelfde foto’s 😉 In een later blog plaats ik ook wat andere foto’s dan van vogels. Hier een samenvatting van de vogels die ik vast kon leggen.

Onderweg van Noorwegen naar Zweden zagen we kraanvogels in een weiland, twee volwassen dieren. Tot nu toe had ik alleen jonge kraanvogels gefotografeerd in onze woonomgeving waar ze vrij zeldzaam zijn, maar deze in Zweden zijn duidelijk volwassen en mooi op kleur, zie het rode ‘petje’. Ik kon ze zo vanuit de auto fotograferen.

Een volwassen kraanvogel

Op een camping liepen veel kauwtjes in het gras te zoeken naar iets eetbaars.

Kauw

We hoorden en zagen ook regelmatig wulpen, ze liepen zelfs voor ons langs op het gras.

‘s Avonds o m 21:50 uur: een wulp op het grasveld

Witte kwikstaart met prooi

Kraanvogels in de lucht

Rietzanger bij het kasteel

Baltsende futen

Kramsvogel

Visdief

Blauwe reiger

Een jonge grote mantelmeeuw met op de voorgrond een kuifeend man

Krakeenden koppel

Kokmeeuw

Grote zaagbekken, achter het vrouwtje en voor het mannetje

Aalscholvers

Boerenzwaluw

Grote bonte specht

Bonte vliegenvanger man

Gehavende kauw

Op de laatste camping waar we overnacht hebben zat een kauwtje met een gehavende kop, een hele kale plek. Waarschijnlijk is hij steeds gepikt op z’n kop, misschien wel in het nest, maar toch heeft ‘ie het overleefd. Hij loerde naar iets eetbaars en wij gaven hem wat kruimels. Toen we gingen fietsen heb ik een bakje water neergezet. Daar dronk hij ook gelijk van. Rare vogel…

Eend met rare snavel

De mooiste vogel die ik deze vakantie tegenkwam was een middelste zaagbek. We fietsten naar de Öresundbrug en zagen een ‘eend’ in het water. Mijn man zegt: hij heeft wel een rare snavel. Dan ben ik alert, want je weet maar nooit… verrekijker er bij en ja hoor, ik zei dat is geen gewone eend. Maar hij zat erg ver weg. Ik gokte op de middelste zaagbek, zou leuk zijn: een nieuwe soort voor mij en vrij zeldzaam in ons land, alhoewel er sommigen broeden bij ons! We gingen terug naar de camping om de telelenzen op te halen. Toen we terugkwamen waren we de eend even kwijt. Bij een strekdam zagen we ook eidereenden en warempel, de middelste zaagbek zat er ook:

Middelste zaagbek man

Eider, jong of in de rui

En als de vogels niet te ver weg zitten, het licht en alles meezit, dan kun je soms een betere foto maken:

Bonte kraai

11/06/2019
Een paar dagen op stap

Vrijdag zijn we vertrokken voor een paar dagen met de camper. We wilden rond de Dollard naar Norderney en zijn begonnen in Uithuizen om een antiekboerderij te bezoeken. Op aanraden van een vriendin omdat daar ook onderdelen van het boerenbont servies verkocht werden. Ik heb een leuke kommenset gescoord en een kopje. Toen we uiteindelijk richting Duitsland reden kwamen we door de Reiderwolderpolder. een prachtige bloemenzee van kleurrijke tulpen. Natuurlijk even gestopt om wat foto’s te maken, hiervoor hoef je niet naar de drukke Keukenhof ;-). Het was erg rustig op een stel Duitsers na. De vrouw toog met het mobieltje in de hand, dwars door de velden. Ongelooflijk hoe onfatsoenlijk.

Een eindje verder richting Nieuwe Statenzijl troffen we een prachtig koolzaadveld. De foto’s hierna zijn door Teijo gemaakt die even mijn camera wilde uittesten.

We hebben Nieuwe Statenzijl bezocht vanuit Duitsland. Grappig want we kwamen er langs en konden via een fiets/wandelpad naar hetzelfde punt als anders vanuit Nederland. Het uitzicht naar de Kiekkaaste, de enigste buitendijkse vogelkijkhut van ons land, is danig verpest door de windmolens op de achtergrond.

In de verte zagen we honderden brandganzen grazen, enkele vlogen dichterbij:

Mijn ega is kleurenblind, wat niet wil zeggen dat hij helemaal geen kleur ziet, maar veel tinten vallen weg. Daarentegen doen felle kleuren het heel goed bij hem:

buizerd

We vonden een plek op een camping bij Emden en hebben daar overnacht. Wordt vervolgd.

22/04/2019
Mijn dag niet… of toch wel

Naar bed gaan terwijl vlak daarvoor je telefoon het begeeft. Je telefoon, waar je toch regelmatig gedurende de dag mee bezig bent, want ‘alles’ staat er op. Drie jaar ‘oud’ en al een paar reparaties gehad. En mij dan ineens in de steek laten door gewoon niets meer te willen… bah daar kan ik spinnijdig van worden. Maar ja, het zij zo. Gelukkig had ik nog een oudje liggen om even te gebruiken voor nood en mag ik verder niet klagen want vandaag komt er een nieuwe telefoon.

Vanmorgen was het plan om op tijd naar het Lofargebied te gaan. Iets later dan de bedoeling was kwam ik er aan en zag gelijk al een man bruine kiekendief op jacht.

Ik hoorde het geluid van roerdompen van verschillende kanten. Op een gegeven moment ook vrij dichtbij. Terwijl ik het statiefplaatje onder mijn lens wilde wisselen, wat niet lukte want ik had niet het juiste imbussleuteltje bij me, keek ik even op en wat denk je: komt een roerdomp recht op mij aan gevlogen! Van schrik laat ik de zak met schroefjes e.d. vallen in de auto, stap uit en maak nog gauw een foto. De eerste serie compleet onscherp. Uiteindelijk nog een paar op grote afstand. Maar ‘t is een roerdomp… Zo blijkt maar weer: altijd opletten en je ogen de kost geven. Maar vanmorgen wist ik al: dit is mijn dag niet. Zul je zien dat het de hele dag aanrommelt.

Terwijl ik zat bij te komen van de schrik van de roerdomp, hoorde ik ineens een vogelgeluidje wat mij de oren deed spitsen: blauwborst! Die had ik dit jaar nog niet goed gezien, wel op afstand, maar geen foto kunnen maken. Het duurde even voordat ik ‘m zag en dat op nog geen vijf meter voor mij!

We keken elkaar aan en hij hield acuut op met zingen. Wachtend wat ik ging doen. Ik bleef doodstil zitten natuurlijk, ondertussen foto’s makend. Ineens vloog hij op en ging naast mij in het gras zitten…

Daar pulkt hij een rups uit het gras…

Dat is een lekker hapje!

Het was hap-slik-weg rups. Daarna kwam de blauwborst steeds dichter bij de auto zodat ik volledig moest uitzoomen naar 100 mm.

Dank zij de blauwborst is mijn humeur een stuk beter 🙂

10/04/2019
Heikikkers gezocht

Samen met buurvrouw Jannie ging ik afgelopen vrijdag op zoek naar heikikkers. Rond deze tijd van het jaar, de paringstijd, zijn de mannetjes blauw gekleurd. Het duurt maar een paar dagen en alleen bij bepaalde weersomstandigheden. Je moet dus geluk hebben als je ze kunt spotten. Ik weet een plek waar een groepje heikikkers zit. Bij aankomst hoorde ik wel een paar keer het voorzichtig ‘plop plop’ geluid van een mannetje. Daarna helaas niet meer en we hebben er ook geen enkele gezien. In het gebied wandelden ook wat mensen met honden en ook liep er een schaapskudde met herderin en twee honden. De honden namen om de beurt een duik in het ven, tja dan kun je het natuurlijk wel schudden met heikikkers spotten.

Maar goed, we hebben wel weer vogels gezien uiteraard. Hier de foto’s:

mannetje roodborsttapuit

vrouwtje roodborsttapuit

Het bankje was met het mooie weer regelmatig bezet.

Buizerd

Deze buizerd liet zich mooi bekijken.

Graspieper

Het was een mooi gezicht om de schaapskudde ineens tevoorschijn te zien komen op het oneffen terrein,

Door het tegenlicht was het erg lastig fotograferen.

De schapen hadden ook dorst:

Er moet toch altijd eentje de laatste zijn….

Na dit mooie tafereel zijn we uiteraard nog even door het Lofargebied gereden. Als eerste zagen we dit reebokje, ook weer in tegenlicht.

Reebok

Een eindje verder nog eens vier reeën, prachtige dieren zijn het toch. Afgelopen vrijdag heb ik een lezing over de wolf bijgewoond. Heel interessant. Het hoofdvoedsel van wolven bestaat onder andere uit ree. Wat dat betreft kan een wolf hier wel leven denk ik…

Vier reeën

Trouwens donderdagavond was er een lezing van IVN Borger-Odoorn over het Hunzedal, ook heel interessant. De lezing werd gegeven door Geert de Vries, bekend als natuurkenner en -fotograaf. Via IVN afdelingen kun je dus heel veel leren over de natuur in je eigen omgeving. Ook in onze gemeente Borger-Odoorn is een vereniging actief. Kijk maar eens op de website.

Een bruine kiekendief was aan het jagen en rietgorzen zaten elkaar achterna tussen de lisdodden. Grauwe ganzen zijn volop aanwezig in het gebied. Veel zitten al op het nest maar sommige zijn nog luidruchtig heen en weer aan het vliegen.

Grauwe ganzen

En dan ineens hoor je ze: grutto grutto grutto grutto grutto… We zagen een groep van zo’n 15 grutto’s. Ik hoop dat ze in het gebied blijven en jongen krijgen. Wat ik geleerd heb op de lezing van IVN is dat jonge grutto’s direct hun eigen voedsel moeten zoeken en ook dat ze volledig afhankelijk zijn van insecten!

Grutto’s

Aan het eind van de dag heb je hier erg te kampen met tegenlicht, daarom vind ik het ‘s morgens mooier. Maar zo heeft het ook wel wat eigenlijk.

Buizerd

Aan de andere kant van de weg, in het betere licht, zat een buizerd een prooi te plukken op de grond. Even later zocht een ander buizerd het hogerop.

Om nog even terug te komen op de titel van dit blog: heikikkers gezocht… ik heb ze niet gevonden. Ik ben zondagmiddag nog een keer gaan kijken en luisteren, maar hoorde of zag ze niet. Helaas. Volgend jaar maar weer opnieuw proberen!

30/03/2019