Category Archives: Natuur

Vogeltje hier, vogeltje daar

Toen ik even terug keek naar eind 2017 om te zien hoe ver ik was met de foto’s voor mijn blog, bleken het bijna allemaal foto’s van tuinvogels te zijn. Dat bevestigt het feit dat ik weinig op stap geweest ben. Zodra het beter weer wordt dan hoop ik dat meer te doen. Maar met tuinvogels is ook niks mis, ik kan mij verwonderen over de simpelste huismus bijvoorbeeld (klik op de foto’s voor een grotere weergave = veel mooier):

Huismus vrouwtje

Turkse tortels komen dagelijks in onze tuin. Meestal zijn het er twee maar soms zie ik wel zes in de kastanjeboom zitten:

Turkse tortel

Pimpelmezen brengen veel kleur met zich mee. Ook zo’n prachtig vogeltje om je over te verwonderen:

Pimpelmees

Roodborst laat zich ook dagelijks zien, een tijdje waren er twee maar één van beide heeft het territorium bij ons verkregen:

Roodborst

Eén van de ringmussen was behoorlijk agressief tegenover andere vogeltjes. De pimpelmezen probeerden steeds opnieuw de vogelpindakaas te bereiken, maar de ringmus bleef ze wegjagen.

Ringmus

Toen de kust veilig was namen ze de pot weer in beslag:

Pimpelmees

Tot er weer een andere kaper op de kust was:

Pimpelmees en koolmees

En dan zijn de rollen weer omgedraaid:

Koolmees en pimpelmees

De ene keer dat ik vogels ging kijken in het Lofargebied trof ik een eenzame grote zilverreiger. Met veel geduld stond deze te loeren op iets eetbaars:

Grote zilverreiger

Er was weinig kleur in de omgeving, vandaar dat ik gekozen heb voor omzettingen in zwart/wit.

Er bleek deze winter een invasie van grote barmsijzen. Altijd leuk om even op zoek te gaan naar een nieuwe soort voor mijn lijstje:

Grote barmsijs

Een grote bonte specht is ook altijd mooi om te zien, we zien hem ook wel eens in onze eigen tuin maar dan meestal niet in zo’n mooie setting:

Grote bonte specht

Hetzelfde geldt voor de heggenmus:

Heggenmus

En hiermee ben ik weer ‘bij’ met mijn vogelfoto’s.

 

 

Zeearend

Half oktober zijn we voor het eerst een paar dagen met onze pas aangeschafte buscamper op pad geweest (meer over onze buscampertochten vind je trouwens hier). We hopen daar nog veel tochten mee te maken. De bestemming was het Lauwersmeergebied. Al jaren hoop ik een zeearend te zien en te kunnen fotograferen. Alhoewel zeearenden niet eens zo ver van ons huis dit jaar zelfs hebben gebroed bij het Zuidlaardermeer, ik zag er nog nooit eentje vliegen. Hoe vaak ik niet in dat gebied ben geweest, echt ongelooflijk. Het gebeurde dat ik, terwijl ik net thuis was van een tochtje, even later op waarneming.nl zag dat er een zeearend gemeld was. Daar waar ik dus net geweest was! Zo frustrerend 😉

Maar goed, nu we wat meer uren rond het Lauwersmeer verbleven, was de kans in mijn ogen groter. Het weer leek goed volgens de voorspellingen, maar ja, die zitten er wel vaker naast. Toen we van huis gingen scheen de zon en het werd steeds bewolkter. Maar dat mocht de pret niet drukken, vogels zijn er altijd wel te zien.  Veel kuifeenden zagen we bijvoorbeeld, hier een mannetje nog niet helemaal op kleur:

Kuifeend

De grote mantelmeeuw is de grootste meeuw ter wereld. We zien deze soort vooral langs de kusten van Engeland, IJsland en Noorwegen maar dus ook in ons eigen land! Hij valt op omdat ‘ie zo groot is, maar de roze poten zijn ook duidelijk herkenbaar:

Grote mantelmeeuw

Ik zag ook een aalscholver die zijn naam eer aandeed, hij worstelde met een paling:

Aalscholver

Het duurde echt even voordat hij deze had weggewerkt. We hebben op verschillende plekken langs het Lauwersmeer gestaan. Op een gegeven moment, aan de Friese kant, hadden we een mooie plek gevonden en we besloten daar een poosje te blijven. Er waren veel vogels te zien in het water en ik nam de tijd om daar rustig naar te kijken door de telescoop. Daardoor zag ik dus niet wat er in de lucht vloog. Totdat ineens alle ganzen opvlogen en dan denk je: wat is dit…

Zeearend

Nou, dat was dus een zeearend! En ik zag ‘m (weer) niet! Tussen alle ganzen viel hij mij niet op. Maar hij vloog er net boven, hoe dom. En mijn ega maar roepen: dáár, dáár! Maar gelukkig hebben we de foto’s nog ;-). Bij deze mijn eerste (onbewuste) foto van een zeearend. De betere foto moet nog gemaakt worden, hij vloog op grote afstand. Maar duidelijk herkenbaar en we hebben er maar liefst 3 gezien! Het bleek een paar te zijn met 1 jong. Twee zaten er ver aan de overkant in een boom:

Zeearenden

Natuurlijk is dit geen beste foto, maar om even aan te geven dat ze heel ver weg zaten. Dit is een forse uitsnede van de gehele foto. Door de telescoop zagen we ze veel beter. Terwijl er dus twee in die boom zaten kwam de derde dichterbij. Deze heb ik gelukkig beter zichtbaar op de foto gekregen. Volgens een andere vogelaar gaat het hier om het jong. Die is dus nog niet volledig op kleur. De snavel is nog niet geel en de staart nog niet wit.

Jonge zeearend

Al met al was het even echt genieten! Eindelijk een zeearend toe kunnen voegen aan mijn soortenlijst. Verder zagen we nog twee buizerds bij elkaar vliegen:

Buizerds

En nog geen minuut later zag ik:

Zeearend

jawel… wéér een zeearend. Eindelijk herken ik ‘m!

Later in de middag gingen we maar eens een eindje verder. We hebben een stukje door een bos gewandeld. Mooi hoe de bladeren verkleuren en hoe het licht er doorheen valt:

Herfst

Herfst

Sommige kleuren knallen er echt uit:

Rood

Kleur in laagjes:

Kleur

En zo kwam er een einde aan onze 2-daagse rond het Lauwersmeer. Het is voor herhaling vatbaar en dan wat langer zodat we hopelijk betere foto’s kunnen maken van de zeearend(en). Zo gaat dat met vogels fotograferen, je wilt altijd meer en beter 😉

 

 

 

 

IJsvogel

(Klik op een foto om deze groter te bekijken)

Eind september was ik in de gelegenheid om in een vogelhut in een privé tuin te zitten en ijsvogels te spotten. In de bewuste tuin waren ook jonge ijsvogels groot gebracht. Maar het was al laat in het seizoen dat ik  van de lokatie hoorde en de kans om nog een ijsvogel te zien was niet meer zo groot werd mij verteld. Op de bewuste dag kwam de zon er amper door want het was eerst wat mistig. Niet de beste omstandigheden voor het maken van foto’s… Ik zat er nog geen half uur toen ik het geluid van een ijsvogel hoorde! Een mannetje ging recht tegenover mij zitten op een tak:

Ijsvogel

Nadat hij wat gestaard had naar het water vloog hij weer weg om na een kwartier weer terug te komen op een andere tak:

IJsvogel

En binnen een minuut weer op een andere tak:

IJsvogel

IJsvogel

Hierna heb ik hem een half uur niet gezien, maar hij kwam terug, nam een duik, at een visje en ging daarna uitgebreid zijn vleugels zitten poetsen:

IJsvogel met visje

IJsvogel

Van de overkant vloog hij terug op de tak vlak voor mij.

IJsvogel

Nooit eerder heb ik zulke foto’s van een ijsvogel kunnen maken. Je ziet in mijn rijtje foto’s duidelijk hoe belangrijk een rustige achtergrond is bij dergelijke foto’s. De tweede foto springt er wat dat betreft echt wel uit.

Zo kun je dan, ondanks de slechte weersomstandigheden, toch een paar uurtjes lol hebben als zo’n prachtig vogeltje voor je lens verschijnt!

 

 

Portugal – van Évora naar Lissabon

Bij het vertrek uit Évora hebben we nog even het aquaduct ‘De aqua de Prata’ bekeken. Het is gebouwd in de 16e eeuw en erg indrukwekkend:

Aquaduct

Net buiten de stad zagen we een roofvogel vliegen, gelukkig konden we direct aan de kant parkeren en ben ik gauw uitgestapt om foto’s te maken. Het bleek dat er ook nog een tweede vogel vloog en het waren dwergarenden! Heel leuk want dat is een nieuwe soort voor mij:

dwergarend

dwergarend

We hadden besloten om onderweg de steencirkel Cromeleque dos Almendres te bekijken. De weg er naartoe was een lang zandpad dwars door plantages met kurkeiken:

zandpad

De genoemde steencirkel deed natuurlijk denken aan onze mooie Drentse hunebedden. Men noemt deze steencirkel ook wel de tegenpool van Stonehenge. De cirkel van Évora heeft 96 grote stenen en ze staan in een kring op een helling. Deze hebben uiteraard een rijke geschiedenis maar daarover ga ik niet verder uitweiden.  Er liepen heel wat toeristen rond en dat maakt het lastig om foto’s te maken waar geen mensen in beeld lopen. Maar met wat geduld en letten op waar je staat is het wel gelukt:

Cromeleque dos Almendres

Ik vond het erg indrukwekkend en heb daarom ook wat foto’s in zwart/wit genomen om de sfeer te benadrukken.

Cromeleque dos Almendres

Cromeleque dos Almendres

Het was leuk om ook nog een koninginnepage tegen  te komen:

Koninginnepage

Na het bezoek aan de steencirkel zijn we ook nog even gestopt bij de alleenstaande menhir. Dat is een grote, vrijstaande steen die je ook kon bekijken. Het pad er naartoe was zodanig dat ik besloot mij niet te wagen aan die wandeling:

pad naar Menhir

Iedereen die er weer vandaan kwam had een gezicht van ‘nou dat was niet echt de moeite waard’. Slechts één grote steen. Dus ik heb niks gemist, ook niet volgens mijn ega. Dus wij gingen weer terug het 4 kilometer lange zandpad af naar de bewoonde wereld. Na een poosje te hebben gereden besloten we wat te gaan eten.  Weer terug bij de auto zagen we een man sardientjes staan te grillen. Het was leuk om even te kijken. Hij haalde eerst de sardientjes uit een plastic zak en legde ze op de gril. de foto’s heb ik met mijn telefoon gemaakt:

sardientjes grillen

Ik vroeg hem of ik foto’s mocht maken en toen ging hij er even goed voor staan:

sardientjes grillen

Omdat ik dat niet de mooiste foto’s vind heb ik er nog één genomen met mijn camera die ik gauw uit de auto gehaald heb:

sardientjes grillen

Voor  mij zit er een heel verhaal in zo’n foto. Alleen de tekst op zijn shirt al in combinatie met de vuile kleren die hij aanheeft 😉

Uiteindelijk kwamen we aan in de grote stad Lissabon. We vonden het hotel en kwamen terecht op de tiende verdieping. Wát een plek als je hoogtevrees hebt. Maar het uitzicht was wel apart over al die gebouwen. Ook vloog er ongeveer elke 2 minuten een vliegtuig over, maar het geluid (lees: lawaai) viel heel erg mee gelukkig.

Lissabon