De vorige maand zag ik regelmatig reeën in het veld. Soms een jonge bok in z’n eentje, maar meestal groepjes, zogenaamde sprongen. Het viel mij op dat de reeën zich veel meer lieten zien dan anders. Of het lag aan mij, dat ik ze vaker gemist had, dat kan ook natuurlijk. Maar meestal kijk ik naar ze uit.

Best bijzonder zoals ze je vaak gelijk opmerken.

Hier zijn er vier aan het grazen en ze hadden mij nog niet in de gaten.

En deze lag lekker te relaxen.

Maar bij de minst of geringste beweging is dit het resultaat…

Een tijdje geleden zag ik een grote zilverreiger met een kikker worstelen. De reiger kreeg ‘m maar niet naar binnen en ik denk dat de kikker behoorlijk tegenspartelde…

Dan maar weer nat maken:

Niet door te slikken gewoon:

Nog maar een keer nat maken:

Kikker houdt zich vast aan de snavel:

Nog een poging:

Zou het dan toch???

Ik heb er niet op gewacht, dit gedoe duurde bijna drie minuten. Voordat ‘ie opnieuw begon ben ik gauw weggegaan

In ons land kom je soms vreemde vogels tegen, zogenaamde exoten. Vogels die hier wel voorkomen maar hier eigenlijk van oorsprong niet horen. De ons wel bekende fazant is bijvoorbeeld een exoot.

Een vrij bekende soort die je inmiddels overal ook tegenkomt is de nijlgans. Ik zag laatst een stel met hun jongen:

Een zwarte zwaan is ook zo’n voorbeeld. Deze zag ik nog niet vaker in onze omgeving, best ook een mooie vogel:

Afgelopen maand was er in het Lofar-gebied regelmatig een kraanvogel. Eerst zijn er twee gesignaleerd, maar op een gegeven moment was er steeds maar 1. Ik ben een paar keer gaan kijken en op een gegeven moment zag ik ‘m. Een prachtige vogel die in ons land op een paar plekken zich gevestigd heeft en zelfs jongen voortbrengt. De meeste kraanvogels die in ons land gezien worden zijn op doorreis. Zo stond er vlak bij ons over de grens met de provincie Groningen een paar dagen een groep van wel 40 tot 100 kraanvogels! Toen ik daar ging kijken waren ze net verder getrokken…

In het Lofar-gebied was het de eerste keer dat er kraanvogels gezien zijn.  Het dier stond wel op een respectabele afstand:

Afgelopen zaterdag zag ik een zwarte ooievaar, geen exoot maar wel zeldzaam in Nederland:

Voor mij valt er altijd wel wat te vogelen. Het is erg mooi om bijzondere soorten te spotten!

Op het strand zie je soms ook de mooiste vormen en lijnen:

Verder hebben we een aantal gedichten gelezen. Gebleken is dat er een (vracht)auto rondrijdt met teksten als profiel van de banden. Erg leuk om te lezen:

"Lippen branden van verlangen naar het zilte van de jouwe - de wind maakt ruimte en in vrijheid kan ik van je houden"

Op internet las ik dat er een wedstrijd is geweest in het maken van gedichten van 2 regels en 55 tekens. De winnende teksten staan een jaar lang op de achterband van de Vliehorsexpres en worden zo op het strand afgedrukt.

Natuurlijk hoopte ik ook mooie vogels te kunnen fotograferen, maar we hebben niet veel vogels dichtbij gezien. Hier vliegen een paar eidereenden langs. Het was best nog fris ondanks dat de zon scheen. Dit voorjaar is alles veel later op gang gekomen, dus dat zal er wel mee te maken gehad hebben.

Tot onze grote verbazing lag er ineens een zeehond op het strand! Een grote golf rolde terug en daar lag ie: een prachtige zeehond! Ongelooflijk dat het dier zo voor onze neus opdook. Dit was een geweldig moment en gelukkig had ik mijn camera schietklaar!

Het zijn natuurlijk roofdieren, maar die ogen zijn toch echt onweerstaanbaar…

Het dier keek om zich heen, draaide zich om en dook weer de zee in. Dit speelde zich allemaal binnen één minuut af. Erg indrukwekkend en daar kon even geen vogel tegenop!