Winter…

Tja, echt winter is het natuurlijk niet. Wij hopen op sneeuw en vorst, maar het stelt helemaal niets voor op deze manier. Maar wie weet wat nog komt in februari of maart…

Er waren veel regenachtige dagen de afgelopen tijd, met af en toe toch een zonnige dag. Wij zijn er ook even op uit geweest naar het Lauwersmeergebied. Maar ook in eigen tuin hadden we iets leuks, namelijk een boomklever! Wij wonen nu 25 jaar op ons huidige adres en hebben veel soorten vogels in de tuin gehad. De boomklever kwam hier wel eens voorbij, mijn ega had deze vorig jaar ook al eens gezien, maar ik niet. En we hadden geen foto (bewijs!). Maar nu dus wel:

boomklever

Roodborstje is ook altijd in de buurt:

roodborst

Op een zonnige donderdag zijn we naar het Lauwersmeergebied gereden. Er waren, zoals te verwachten rond deze tijd, veel (brand)ganzen. Vlak voor een vogelhut zagen we een eend die ik zo niet kon thuisbrengen. Que kleuren dacht ik aan een pijlstaart maar het bleek een vrouwtje brilduiker te zijn:

brilduiker vrouw

Brilduikers komen hier vooral voor in de winter en broeden zelden in ons land. Een mannetje brilduiker zwom een eindje verderop:

brilduiker man

Deze ziet er weer heel anders uit. Leuk om nu ook het vrouwtje op de foto te hebben. Veel eenden zaten te ver weg om foto’s van te maken. Deze aalscholver had een rustplek gevonden:

aalscholver

Dichter bij huis kwam ik een paar keer door het Lofargebied. Er zijn ontelbaar veel kolganzen. Ook zien we groepen rietganzen en een paar brandganzen. Wilde zwanen laten zich ook zien, kortom er is altijd wat te kijken, bijvoorbeeld ook deze sprong reeën:

sprong reeën

En een groepje van vier hazen:

hazen

Samen met de buurvrouw was ik een paar keer op stap geweest in de buurt. Na ons rondje Lofargebied zagen we op het laatste stuk een groepje wilde zwanen:

wilde zwaan

Er waren zes volwassenen en één jong:

wilde zwanen

Er was ook een hele grote groep rietganzen. Tegenwoordig taiga- of toendrarietgans. Ik vind ze lastig uit elkaar te halen.

rietgans

Vandaag, zondag, zijn we nog even naar de Veenhuizerstukken bij Stadskanaal geweest. Op de plas zaten alleen grauwe ganzen. Bij de kijkschermen waren we gauw uitgekeken want de kijkgaten zitten op dusdanige hoogte en laagte dat wij daar niets mee kunnen. Op een stuk land zagen we een heleboel zwanen. Het bleek een groep van zo’n 85 wilde zwanen te zijn, prachtig!!

wilde zwanen
wilde zwaan

We kregen ook nog een jonge knobbelzwaan in beeld:

knobbelzwaan

Naar het drents museum

Eind 2019 zijn mijn ega en ik naar het Drents Museum in Assen geweest. Zoals ik eerder al schreef werd daar gedurende een periode van twee weken, mijn foto, die ik had ingezonden voor de fotowedstrijd ‘Mien Plekkie’ , getoond. Ik moet wel zeggen dat de kleuren erg hard overkomen op mijn scherm, in werkelijkheid zijn ze niet zo fel.

mien plekkie, molenveld exloo, lenie doornkamp

Inmiddels zijn er honderden foto’s ingezonden voor deze serie, het loopt tot en met maart en je kunt nog steeds inzenden.

Tegelijkertijd is er een mooie tentoonstelling genaamd ‘Barbizon van het Noorden’. Echt de moeite waard om te bekijken. Het gaat hier o.a. om werken van Israëls, Van Gogh en Mesdag. Als fan van Van Gogh wilde ik heel graag het nieuwe-oude schilderij zien van de ondkruidverbrander. Het is misschien wel, zoals wij noorderlingen zeggen, “eelsk”, maar zo’n schilderij van Vincent van Gogh van dichtbij te kunnen bekijken, ontroert mij enorm…

Van Gogh, Onkruidverbrandertje, weed burner

Het museum heeft ook een foto aangekocht van Saskia Boelsums. Zij woont in Drenthe en maakt geweldige landschapsfoto’s in een geheel eigen stijl. Vaak zie je veel wolken in haar foto’s, ze vallen mij altijd erg op! Deze foto heeft zij gemaakt in Erica:

saskia boelsems, erica

Er waren prachtige schilderijen te zien, ook van hunebedden. Wat ik ook erg leuk vond was een project van scholieren uit Assen. Zij maakten een kunstwerk met een portret van Vincent van Gogh. Als je er dichtbij stond dan zag je alleen gekleurde vakken. Hoe verder weg, hoe beter het portret zichtbaar werd:

portret vincent van gogh

Een echte blikvanger in het museum, en veel gefotografeerd, is de witte trap. Er zijn er twee van, de ene wat groter dan de andere. Ik had alleen mijn telefoon om foto’s mee te maken, maar kon het niet laten om ook wat foto’s van die trap te maken. Erg afgezaagd, want er zijn wel duizenden foto’s gemaakt van die trap. Zoek maar eens met Google op afbeeldingen hiervan.

trap Drents museum
trap Drents museum

Inmiddels is het nieuwe jaar al weer een paar dagen onderweg. Het wordt weer tijd om de natuur in te gaan! De beste wensen voor dit nieuwe jaar, dat wens ik al mijn lezers toe!

Kerstgroet

Beste lezers van mijn blog, hierbij een kerstgroet van ons voor jullie:

kerstgroet

Verder kan ik nu meedelen dat mijn foto, ingezonden voor “Mien Plekkie” in het Drents Museum in Assen, aldaar te zien is van 24 december 2019 tot en met 5 januari 2020 op het scherm naast de ingang van de tentoonstellingszaal! Wij gaan in deze periode zeker kijken, ook om de mooie oude VanGogh te bewonderen.

Tot slot nog een foto, gistermiddag vanuit onze huiskamer genomen, door het raam:

reeën

Absoluut geen beste foto, maar wat genoot ik van dat moment! Ik zag gewoon vijf reeën vanuit onze huiskamer!

Het is even rustig op fotogebied verder, ik ben veel aan het (machinaal) borduren omdat ik voor Kerst iets af wil hebben. Daarnaast was ik ook een dikke week ziek van bronchitis, dus fit is wat anders. Maar het gaat weer de goede kant op.

Er komen vast nog wel fotografische uitspattingen deze laatste weken van dit jaar, die zal ik dan natuurlijk plaatsen. Het is altijd leuk om wat te stoeien met kerstverlichting en flitsen. Zo heb ik onze kerstgroet-foto ook gemaakt. Het is een winterdorpje van Lego met een trein en hier en daar wat lampjes erin. Je wilt dan dat het wit ook wit is, de lichtjes niet overbelicht, het geheel niet te donker, kortom stoeien met de instellingen en de flitser. Niet te vergeten het zwarte doek op de achtergrond. Al met al ben je er zo even een poosje mee bezig.

Roze pelikaan in Drenthe

Deze week werd er een roze pelikaan gezien in de omgeving van Meppel. Ik dacht: die moet ik zien! Het is een uurtje rijden, maar dat heb ik er graag voor over. Ik had de route uitgezocht en zei tegen mijn ega die ochtend: ik ga naar Meppel. Hij zei: O? hoezo, want ik ga ook naar Meppel… Bleek hij daar een vergadering te hebben. Dus gingen we gezellig samen. Ik heb hem afgezet op de plek waar hij moest zijn en kon mooi naar de roze pelikaan gaan kijken.

roze pelikaan

Deze had ik gauw gevonden, hij (of zij) stond tussen een groep van zo’n kleine 70 ooievaars. Wat prachtig om zo’n grote vogel te spotten! Het is voor ons land een zeer zeldzame soort. Deze soort komt normaal voor in een groot deel van Zuidoost-Europa, Afrika, West- & Centraal-Azië en India en lijkt voor alsnog een echte dwaalgast te zijn. Hij is ongeringd dus niet ontsnapt uit een park of zo.

roze pelikaan

De vogel stond zich steeds flink te poetsen en uit te schudden.

roze pelikaan
roze pelikaan

Omdat de vogel steeds op dezelfde locatie bleef had ik ruim de tijd om de telescoop ook op te zetten zodat ik daardoor ook foto’s kon maken. Het was weer een mooie oefening want de weersomstandigheden waren eigenlijk perfect.

roze pelikaan

Doordat de pelikaan zich steeds aan het wassen en uitschudden was kreeg ik hem haast niet in beeld in “normale” houding. Ik heb net zo lang gewacht tot ik ook daar een foto van kon maken. Maar eerst nam hij nog een houding aan om te krabben, hier zie je hoe groot z’n poten zijn:

roze pelikaan
roze pelikaan
roze pelikaan

De laatste twee foto’s heb ik door de telescoop gemaakt (digiscoping).

Wát een vogel, schitterend om te zien. Voor mij was deze vogel dit jaar de 12e nieuwe soort!

Weblog van Lenie Doornkamp