Fietsen op Texel

Wij hadden onze fietsen mee naar Texel. Het is fijn om lekker te fietsen als je niet van wandelen houdt ;-). Je komt toch even langs andere paden dan met de auto. Zo gingen we een dag op stap op de fiets en hebben we onder andere bij het uitkijkpunt van De Slufter gekeken. Daar was een kleine zilverreiger bezig vis te vangen en hij haalde daarbij allerlei capriolen uit. Een kleine zilverreiger herken je trouwens aan z’n gele voetjes:

Kleine zilverreiger

En met een visje:

Kleine zilverreiger met visje

Het was prachtig om te zien hoe de bloeiende lamsoor kleur gaf aan het gebied:

De Slufter

Er zaten veel goud- en zilverplevieren, scholeksters, kokmeeuwen en grote sterns. De oeverzwaluwen vlogen af en aan we zagen later nog een tweede kleine zilverreiger! Toen we verder fietsten zag mijn ega ineens een blauwe kiekendief man. We stonden net bij een uitkijkpunt bij de Muy. Snel een foto gemaakt:

Blauwe kiekendief man

en toen was hij al weer uit beeld achter de duinen. Ineens zag ik ‘m zitten op een duintop. Gauw weer van de fiets en nogmaals geprobeerd  foto’s te maken:

Blauwe kiekendief man

Hij zat natuurlijk ver weg, maar o wat is het een prachtige vogel!

Blauwe kiekendief man

Toen keerde hij ons de rug toe ;-). We gingen weer verder en stapten van de fiets als we wat leuks zagen. Bij een plasje viel me deze jonge kokmeeuw op, het is gewoon goed kijken naar wat het nou voor vogel is, ik dacht eerst dat het een jonge steenloper was… De jonge meeuw-achtigen zien er allemaal zo heel anders uit dan de ouders:

Kokmeeuw

Bij vogelkijkhut Dijkmanshuizen was niet veel te zien, ook hier was het heel erg droog. In het grasland zat een grote Canadese gans met jongen:

Grote Canadese ganzen

Toen we terug fietsen langs de waddenkust lag er een mooie vrouw eider in de zon:

Eider

Bij het Wagejot zagen we een jonge grutto, deze is nog niet op kleur:

Jonge grutto

Verder waren daar vooral nog wat jonge kluten te zien:

Jonge kluten

Kenmerkend voor kluten is het zwart/witte verenkleed en de opwippende zwarte snavel:

Kluten

Weer terug langs de dijk zat er een torenvalk met, zo het leek, een prooi:

Torenvalk

Torenvalk

Even later vloog ‘ie op en bleef mooi voor ons hangen…

Torenvalk in de lucht

We fietsen verder langs het gebied De Schorren:

De Schorren

Even van de fiets om wat foto’s te maken, het is hier zó mooi!!

De Schorren

We zagen al gauw een bruine kiekendief man jagen boven het gebied, we volgden hem tot hij dichterbij was, hier jagend boven de bloeiende lamsoor:

Bruine kiekendief man boven lamsoor

Het was een heerlijke dag om te fietsen. We hebben hier dan ook echt van genoten.

 

Nog een weekje Texel

Na onze week als vrijwillige vogelwachters hadden we nog een week   geboekt in het noorden van het eiland voor ons zelf. Even lekker uitgebreid ontbijten ‘s morgens, fijn douchen en een luxe bed is ook wel heerlijk na een week kamperen…  In de omgeving van het hotel is een natuurgebied in oude glorie hersteld. Het gebied heet Dorpzicht en bevat veel oude kreken. Ook is een deel van de bovenste grondlaag afgegraven waardoor er ruimte is gekomen voor zeldzame planten en het is aantrekkelijker geworden voor weidevogels. Doordat het al maanden erg droog was op Texel, stonden die nieuwe kreken ook droog. Daardoor waren er weer weinig vogels te zien. We gingen dagelijks even bij de nieuwe kijkwand kijken en hebben daar toch een paar leuke soorten gezien zoals bosruiter, oeverloper, kneu, kleine plevier, holenduif, grauwe ganzen, graspieper, blauwe reiger, witte kwikstaart, gele kwikstaart, spreeuw, bruine kiekendief vrouw. Gelukkig stond hier wel wat water zodat het ook vogels aantrok. Hier een paar foto’s van de soorten die we hier zagen:

bosruiter
Bosruiter
oeverloper
Oeverloper
kleine strandloper
Jonge kleine strandloper
holenduif
Holenduif
spreeuw
Spreeuw
witte kwikstaart
Witte kwikstaart
graspieper
Graspieper
blauwe reiger
Blauwe reiger

 

Vervolg vogelwachters op Texel, dag 5, 6 en 7

Op de vrijdagochtend was het wat bewolkt en er stond best veel wind. Dat merkten we ‘s nachts al want soms leek het net of we op een schip zaten, zo ging de keet heen en weer 😉  Later werd het prachtig weer en dat merkten we gelijk weer aan de bezoeken. Deze dag hebben we een groep Italianen ontmoet en gesproken. Toen we zelf verder het gebied ingingen bleek er een mevrouw van het pad te zijn gegaan om te fotograferen. Dat mag niet, dus we hebben haar er op gewezen. Later zagen we twee heren op leeftijd ook ergens wandelen waar dat niet was toegestaan, ook hen hebben we aangesproken. Ze gaven aan ‘de weg kwijt’ te zijn geweest. Tja, dat moet je dan geloven hè? Het was wel een dag vol ‘overtredingen’ want er kwam een groep Tuk Tuks langs en die stopten bij ons langs de weg. Snel renden er een paar jongens uit die even in het gebied zouden gaan ‘wildplassen’. Hen daar gauw op gewezen dat het niet mocht. De nood was blijkbaar erg hoog want even later deden ze het toch. Jammer. Kun je dan als jongvolwassen kerel niet je plas een paar uur ophouden? Ook deze dag was het weer leuk om mensen te kunnen laten genieten van de diversiteit aan vogels. Bijvoorbeeld een groenling, zo prachtig gekleurd:

groenling

En de bruine kiekendieven die dagelijks meerdere keren een vliegshow gaven. Ze hebben in het gebied jongen gehad die we af en toe ook zagen vliegen. De hele dag waren deze roofvogels te zien:

bruine kiekendief vrouw
vrouw
bruine kiekendief man
man

Deze stormmeeuw kwam ook geregeld kijken:

stormmeeuw

Op zaterdag kwamen we wat later op gang en zo ook de bezoekers. Vanaf een uur of tien begon het te lopen. Eén van de boswachters kwam nog weer even langs en bracht nieuwe posters om uit te delen. Deze posters waren echt een succes. Men kon aankruisen welke vogels ze gezien hadden op Texel en op de achterkant stond een overzicht van alle uitkijkpunten op het eiland. Ook leuk voor kinderen om soorten te ‘scoren’. Voor kinderen hadden we ook een leuk lees- en doeboekje. Naast vogels zagen we ook regelmatig vlinders, waaronder een heivlinder. Veel meer voorkomend zijn de icarusblauwtjes, hier mannetje en vrouwtje in één beeld:

icarusblauwtjes

Het blauw van het mannetje is heel opvallend wanneer hij z’n vleugels open heeft:

icarusblauwtje man

Als de avond valt verzamelen de aalscholvers zich weer achter en rondom de plas. Ontelbaar veel aalscholvers, echt honderden…

avond

Vanaf ons uitkijkpunt zagen we de boten van Teso dagelijks meerdere keren heen en weer varen:

20170721-boot

We zagen nog wat gierzwaluwen vliegen, die gaan eind juli, begin augustus al weer terug naar Afrika. Het zijn best bijzondere vogels en veel mensen weten niet dat ze niet kunnen lopen. De pootjes zijn heel kort maar met hun nagels kunnen ze zich vastgrijpen. Eigenlijk zijn ze hun hele leven vliegend in de lucht:

gierzwaluw

Op zondag hadden we een paar flinke regenbuien. Noodgedwongen zaten we daarom even een poosje binnen. Voor het gebied is het water echt nodig, maar je kon niet zien dat er in de Geulplas iets bij gekomen was. Daarvoor was echt veel meer regen nodig.

bui

Zodra het droog was kwam de bezoekersstroom weer op gang. We fietsen ook het gebied langs de Horsmeertjes nog weer in. Onderweg kwamen we politieagenten tegen die op zoek waren naar iemand die het alarmnummer had gebeld. Maar men wist niet waar deze persoon zich bevond. Wij waren op de fiets dus konden we snel het gebied in. Onderweg vroeg ik een paar Duitse mensen of zij iets hadden gezien of gehoord en dat bleek zo te zijn. Ze legden ons uit waar de patiënt zou zitten wachten op hulp. Wij konden daarop de politie weer informeren en zo is na enige tijd toch hulp gekomen voor die persoon. Nog een hele poos later zagen we een soort ambulance voorbij rijden. Al met al heeft het best lang geduurd voor deze persoon kon worden geholpen. We hopen maar dat het allemaal goed afgelopen is.

grote stern

We hoorden deze dag ineens een ander vogelgeluid. Het bleken grote sterns te zijn die luid roepend in de Mokbaai waren neergestreken, hier tussen de kokmeeuwen. Hun jongen zaten ook her en der, misschien hadden ze daarom zo’n lawaai? Een groenpootruiter liet zich ook mooi zien, samen met een oeverloper en een tureluur:

groenpootruiter

We zagen ‘s avonds rond 21 uur samen met een paar bezoekers nog een bruine kiekendief man overvliegen met een prooi. Het leek op een jong eendje, gezien de pootjes. Zo gaat dat in de natuur!

prooi

Verder liep er nog iemand met een loslopende hond  en we hebben uitgelegd dat het niet mocht. Ook zagen we in de Mokbaai aan de overkant 2 kinderen lopen tot het water. Dat mag natuurlijk niet want je verstoort zo de vogels. Ze waren duidelijk van het pad af. Met gebaren de aandacht van de ouders kunnen trekken, het was inmiddels bijna 22.00 uur en schemerig. Deze mensen vertrokken uiteindelijk in langzaam tempo uit het gebied en de grauwe ganzen trokken er weer in:

Op onze laatste ochtend, maandag de 24e, was het bijna windstil. Prachtig  om te zien hoe strak het water in de Mokbaai er bij lag en dan die wolkenlucht er boven, gewoon indrukwekkend:

20170724-strak

Het werd voor ons tijd om alles weer in te pakken en de boel schoon achter te laten voor onze opvolgers. Die kwamen ons ‘s middags aflossen waarna wij nog een weekje voor ons zelf vakantie vierden op het mooie eiland Texel!

lepelaar

Nog een foto van lepelaars, waarvan de linker een afwijkende kleur heeft. Dit komt volgens de boswachter doordat deze veel voedsel gehad heeft met een hoog caroteen gehalte. Het jong bleef maar bedelen om voer. Grappig om te zien. De lepelaars zaten vrij ver naar achteren in het gebied, dus niet gemakkelijk te fotograferen.

lepelaars

We vonden het een bijzondere ervaring om zo veel mensen, gemiddeld 100 per dag, over de vogels in het gebied te kunnen vertellen. Ook over het gebied zelf en allerlei ander zaken kwamen ook wel ter sprake. Zo troffen we mensen uit Borger, een dorp verder dan waar wij wonen zeg maar. En mensen uit Emmen, ook in de buurt. Heel leuk! Verder al die nationaliteiten die stuk voor stuk blij worden van het zien van lepelaars door een telescoop. Dat is toch geweldig dat we zo mogen genieten van wat de natuur ons te bieden heeft? Heel mooi dat Staatsbosbeheer dit mogelijk maakt op Texel! Meer over Texel en de natuurgebieden daar kun je lezen op de website van Staatsbosbeheer.

 

 

 

 

 

 

 

Vervolg vogelwachters op Texel, dag 2, 3 en 4

De tweede dag, dinsdag, waren er al voor 8 uur ‘s ochtends de eerste bezoekers op het uitkijkpunt. De zon scheen en er was weinig wind. Wij hadden eerst gelegenheid te douchen op een nabijgelegen camping. De bedoeling is in zo’n week dat je ongeveer tussen 10 en 16 uur in het gebied zichtbaar aanwezig bent. Na ons ochtendritueel gingen we op de fiets richting de Horsmeertjes. Daar zagen we een blauwborstmannetje en een jong.

Jonge blauwborst

Behalve het verstrekken van informatie over vogels aan de mensen letten we ook een beetje op of men op de paden blijft. Vooral ATB’ ers hebben daar soms wat moeite mee.  Tijdens het broedseizoen zijn diverse paden niet toegankelijk en daar is niet altijd begrip voor. Gelukkig hebben de meeste mensen  dat wel en zij nemen dan gewoon een andere route.

Aan de overkant van de Geul, langs de Mokbaai, zagen we mensen een poging doen een vlieger op te laten. Dit mislukte en dat was maar goed ook want vliegeren is niet toegestaan in een natuurreservaat waar vogels broeden en rusten. Deze dag spraken we ook mensen helemaal uit Australië, de talenkennis die we hadden opgedaan in onze jeugdjaren kwam nog weer goed van pas ;-). We zijn nog op het meest zuidelijk gelegen strand De Hors geweest. De bezoeken op het uitkijkpunt gingen door tot ongeveer half tien ‘s avonds. We konden 7 vogelsoorten bijschrijven op de lijst.

iPhone foto
iPhone foto

Op woensdagochtend waren we wat vroeger wakker. Om een uur of 7 streek er een grote groep grauwe ganzen neer in de Mokbaai. Daartussen zat 1 wit exemplaar en dan gaat je hart sneller kloppen. We hadden namelijk een mevrouw gesproken die ons vertelde dat ze een sneeuwgans dacht te hebben gezien in een ander gebied. Helaas geen foto, maar ze was er vrij zeker van. Maar deze witte gans die wij nu zagen was echt wit en dus ontbraken de zwarte staartveren zoals een sneeuwgans die heeft.

Ook deze dag waren er al vroeg weer bezoekers, ondanks de harde wind. We spraken met mensen uit Engeland en opnieuw met veel Duitsers en landgenoten. In de middag vloog er een politiehelikopter laag over en de lepelaars en aalscholvers raakten er danig van in paniek. Maar het zal wel een reden gehad hebben… Het werd een warme dag en opnieuw konden we een paar nieuwe vogelsoorten bijschrijven op de lijst. Opvallend was het hoe de Geulplas elke dag meer opdroogde. Het was echt heel droog op Texel! ‘s Avonds hebben we nog voor ons zelf een rondje gereden en kwamen we langs De Petten, achter de Mokbaai. Daar zagen we visdiefjes en putters, stormmeeuwen en zilvermeeuwen. Terug bij de keet zaten we nog een poosje bij de Mokbaai. In het gras zag mijn ega parende Sint Jansvlinders. Leuk om nog wat met de macrolens te spelen:

Tegen 22.00 uur streken de grauwe ganzen weer neer op het water. Achter de Geulplas zat op het gras een hele grote groep aalscholvers en een paar lepelaars foerageerden nog wat in het water. Alweer een dag voorbij.

Avond

Op de donderdagochtend kwamen de eerste bezoekers uit Spanje. Het was wat bewolkt en daardoor waren er merkbaar minder bezoekers ‘s ochtends. We zijn weer naar de Horsmeertjes gefietst en toen regende het een beetje. Twee boswachters kwamen even langs en rond de middag hadden we een stevige regenbui die zicht ook duidelijk had aangekondigd:

iPhone foto
iPhone foto

Gelukkig voor ons bleef het bij deze ene bui overdag, we hadden echt geen klagen over het weer! De bezoekers kwamen weer vlot opdagen zodra het droog was. De wind was gedraaid en in de Mokbaai stond ook wat meer water. Hier speelt eb en vloed ook een rol maar bij oostenwind komt het water niet zo hoog. Nu waren er gelijk meer steltlopers als goud- en zilverplevieren, grutto’s en rosse grutto’s en wulpen. Deze dag hebben we 2 keer mensen aan moeten spreken dat hun hond aangelijnd moet zijn in dit gebied. Dat geldt ook voor kleine hondjes ‘die nooit iets doen’ 😉 Hondenliefhebbers hebben echt niets te klagen op Texel want in veel delen mag je hond zelfs loslopen. Maar niet in een natuurgebied waar vogels broeden en rusten. Men mag zelfs in veel restaurants en hotels gewoon de hond(en) meenemen. Dus Texel is best ‘hondvriendelijk’.


Af en toe zagen we de vogels in de Mokbaai opvliegen, een wirwar van wulpen, grutto’s, wilde- en bergeenden, scholeksters, meeuwen etc. De oorzaak? Een bruine kiekendief vrouwtje dat laag over het gebied vloog op zoek naar iets eetbaars of gewoon om te pesten?


Even later keerde de rust weer terug en was ook deze dag voorbij.

Wordt vervolgd…

 

 

 

 

Weblog van Lenie Doornkamp