"Dit houdt mij bezig"

Category: Vlinders

Weekje Portugal -laatste dag-

Onze laatste dag in Portugal zijn we richting de westkust gegaan, eerst omhoog via Silves naar Monchique en toen naar Aljezur en weer naar beneden. Onderweg mooie bloemen:

en per toeval een roodstuitzwaluw op de foto (nieuwe soort):

Een bont zandoogje, bij ons vliegt een donkerder vorm van deze vlinder:

Vanuit de auto nam ik deze foto, bij Aljezur:

Zicht op Aljezur vanaf de ruïne van een kasteel:

Op die heuvel van de ruïne was het prachtig, heel veel wilde bloemen en vlinders…

Hier zagen we ook weer een koninginnenpage, beetje gehavend al:

Maar het mooist was toch wel dat we deze vlinder zagen, de koningspage (in dit geval de Spaanse koningspage):

Een sprinkhaan:

Wat ook veel zagen waren kleine gele vlindertjes, zó snel dat ik ze niet goed op de foto kon krijgen. Het blijken oranje luzernevlinders te zijn:

Verder zagen we nog hooibeestjes en de bekende witjes.

Onder een brug zag ik een aantal rotsduiven (nieuwe soort):

Wat ik thuis in potten heb staan uit het tuincentrum, groeit daar langs de weg:

Ook hier weer een europese kanarie die voluit zat te zingen:

Deze dag hebben we veel in de auto gezeten en dus veel van de omgeving gezien. Te veel om over te schrijven 😉

De dag van vertrek waren we al vroeg op pad want we moesten de huurauto inleveren om 8.00 uur. Om 10.30 uur vertrok het vliegtuig.
Nog een laatste blik op Ria Formosa, maar ook nu geen flamingo’s. Had ik toch de heenreis daar maar foto’s van gemaakt…

Vanuit het vliegtuig had ik een prachtig uitzicht. We vlogen ongeveer over de Spaans-Portugese grens:

Zo mooi om de sneeuw op de bergen te zien liggen:

Maar… hoe dichter bij Nederland, hoe meer nevel. Dus daarmee is deze foto de laatste van dit verslag van onze reis naar Portugal:

15/06/2016
Weekje Portugal – Rocha da Pena en Nossa Senhora da Rocha:

We vertrokken ‘s morgens op tijd en reden richting Alte. Daar hebben we rond de middag gegeten op een terras met een mooi uitzicht:

Het terras was overdekt met bamboe en daar kropen enorme insecten in en uit:

We lieten ons vertellen dat deze beestjes in principe niets deden, als je ze maar niet ging plagen. Nou, dat hebben wij dus ook maar niet gedaan… Ik heb wel respect voor dit soort monstertjes!

Vanaf het terras zagen we putters en een winterkoning met nestmateriaal. Hierna reden we verder naar onze bestemming: Rocha da Pena (rots van verdriet). In de ANWB-gids omschreven als een mooie wandeling met pittige stukjes klimmen maar ook met een heel mooi uitzicht. Toen we op de parkeerplaats kwamen troffen we daar nog twee Nederlandse stellen die met elkaar spraken over de route. Eén stel was vrij snel teruggelopen, zij vonden het te stil daarboven. Het andere stel wilde, net als wij, nog beginnen aan de klim. Maar al snel waren we ze ‘kwijt’ en later bleek dat ze een deel verkeerd hadden gelopen, namelijk de route van de echte klimmers. Ze kwamen dus voor hindernissen die je normaal niet zomaar kunt nemen. Ondertussen waren wij gestaag omhoog gelopen. Het was inderdaad best pittig, vooral als je geen geoefende wandelaar bent, zoals wij. Maar we hadden de tijd en de omgeving was echt prachtig! Op internet vond ik een filmpje over deze wandeling, wie het leuk vind kan het bekijken:

Er groeiden allerlei planten langs de kant en we zagen heel wat vlinders, waaronder ook deze nachtvlinder waarvan ik nog steeds de naam niet weet (suggesties zijn welkom):

Ook hier was een kleine vuurvlinder:

Nadat we het vlakke stuk bereikt hadden, ging het lopen wat gemakkelijker. Maar het pad was erg smal en er lagen veel stenen dus het was constant opletten geblazen. Tijdens een pauze vlak voor we gingen afdalen heb ik met mijn telefoon deze panoramafoto gemaakt:

Op de terugweg zagen we hagedissen, dit bleek een Algerijnse zandloper te zijn:

Al met al was het de moeite waard om deze wandeling te lopen.
Terug bij het appartement hebben we in het dorp gegeten en later vanaf het balkon hadden we nog een mooie lucht om van te genieten:

De volgende morgen was onze huismus er al weer vroeg bij om naar de broodkruimels te vragen. Hij kon haast niet wachten tot we klaar waren met het ontbijt:

Wij zagen vanaf ons balkon in de verte een kerktorentje en het leek ons leuk om daar eens te kijken. Het was even zoeken want er waren verschillende rotsen die uitstaken op ze en we wisten niet precies welke het was waar het kerkje stond. Maar toch gevonden, de Nossa Senhora da Rocha:

Vanaf deze rots hadden we ook erg mooi zicht op de vogels die hun nesten aan en op de rotsen gemaakt hadden, zoals deze torenvalk:

In het voorportaal van het kerkje stond dit bankje:

Een eindje verder dan het kerkje konden we ook een stuk wandelen, daar zag ik voor het eerst een blauwe ekster en een kleine zwartkop:

Verder zagen we de bekende meeuwen, kneutjes en mussen. Maar ook kleine zilverreigers die overvlogen:

En op de grond, je zou er bijna op trappen door die schutkleur, een sprinkhaan (soort: Sphingonotus lusitanicus).

Hierna weer terug naar het appartement. Weer een dag voorbij.

Wordt vervolgd.

09/06/2016
Weekje Portugal – Sagres (Fort en Cabo de São Vicente)

Richting het uiterste zuid-west punt van Europa gingen we eerst langs het deel waar een fort (Fort van Cabo de São Vicente) te bezichtigen was. Men was daar nog druk mee aan het renoveren. Verder was er een oude muur, een oude woning en een parochiekerk.

Het oude fort is van rond 1500. Ik heb niet al die gebouwen gefotografeerd want ik zag daar heel wat vogels vliegen… Je kon er een wandeling maken over een flink plateau waar het heel erg waaide. Maar het was lekker warm dus de wind was niet storend. Je had er een mooi uitzicht op Kaap Sint Vincent (Cabo de São Vicente), het echte uiterste zuidwestelijke punt van Europa:

Op het plateau groeiden prachtige bloemen en planten zoals deze gele ducaatbloemen (Asteriscus maritimus):

Eén van de vogelsoorten die veel voorkomt in Portugal is de geelpootmeeuw. Voor mij een nieuwe soort:

Ook een nieuwe soort voor mij was de zwarte spreeuw:

Jan van genten vlogen langs de kustlijn:

Er vlogen ook verschillende soorten vlinders, door de harde wind waren ze lastig te fotograferen maar soms lukte het toch, zoals de kleine vuurvlinder:

Maar ook de prachtige koninginnenpage:

Soms zie je gewoon iets leuks:

Ook hier waren de rotsen, en vooral de manier waarop ze in zee uitkwamen, erg indrukwekkend:

Vanaf Kaap Sint Vincent was dit het uitzicht aan de ene kant:

En als je naar beneden keek zag je dit:

Op het randje van de muur zat een roestig hekwerkje waar men sloten in had gehangen, vast met een betekenis:

De steile rots was indrukwekkend:

Een vogeltje dat we steeds weer tegenkwamen was de zwarte roodstaart, veel zwarter dan die bij ons aanwezig zijn:

En op het laatst, ik kon niet eens goed zien óf het wel een vogel was, zo ver zat ‘ie weg, bleek het een blauwe rotslijster te zijn:

Na nog een laatste blik op de oneindig lijkende Atlantische oceaan, namen we afscheid van dit deel van Portugal.

Voor de volgende dag hadden we al weer een nieuwe route op de planning.

Wordt vervolgd.

09/06/2016
Op Texel -deel 3: vogelsafari-

De derde dag op Texel, zaterdag, gingen wij op safari! Klaas de Jong, met Ajouad el Miloudi winnaar van het tv programma ‘In de ban van de condor” dat vorig jaar door de EO werd uitgezonden, organiseert deze vogelsafari’s. Klaas kwam bij toeval in dat programma terecht, maar dat is een ander verhaal. In ieder geval, Klaas is een enthousiaste, aardige en kundige vogelaar, die ons zo’n beetje alle vogels op Texel wilde laten zien in 1 dag 😉

We waren met een groep van zeven personen en Klaas reed ons rond over het eiland van vogel naar vogel. Natuurlijk ook even langs de vale gier die op dat moment weer in zijn boom zat:

Verder werd er nog een braamsluiper gezien.

Vlak bij de Horsmeertjes, in de Mokbaai, zagen we onder andere een grote groep rosse grutto’s:

Ook waren er kleine mantelmeeuwen, lepelaars, rietzangers, bonte strandlopers, zilverplevieren, steenlopers, bontbekplevieren en grote sterns. Boven ons vloog een mannetje bruine kiekendief:

en een aalscholver:

In het riet zat een aantal baardmannetjes, erg ver weg dus lastig voor een foto:

Ook het vrouwtje baardman zag ik, zij gaat zonder baard door het leven:

Langs het pad naar de Horsmeertjes zagen we allerlei vogels zoals: zomertortel, fitis en tafeleenden. De fitis:

Blauwborst liet ook van zich horen:

In het Westelijke Horsmeertje troffen we een behoorlijk zeldzame eend, namelijk een mannetje ijseend. Hij zat ver het water op, dus foto’s maken was haast niet te doen. Toch probeer je natuurlijk, en dan gaat het er om dat het beestje voor de waarneming enigszins herkenbaar is. Hij zat ook steeds met de kop in de veren, pas later op de computer zag ik deze foto waar hij de kop toch omhoog heeft. :

Ook zagen we hier lepelaars, kuifeenden, kleine karekiet en een bosrietzanger. Hierna gingen we naar het volgende kijkpunt.

Bij de kijkhut Dijkmanshuizen kwam een grutto aanvliegen, deze soort hebben we trouwens erg weinig gezien, ze hebben het moeilijk!:

Een scholekster vloog om ons heen (nest in de buurt?):

Vanuit de hut hadden we mooi zicht op de brandganzen met hun jongen:

Op afstand zagen we een bruine kiekendief vrouw op een paal:

In dit gebied zaten verder krakeenden, bergeenden, kluten, rosse grutto’s, een kemphaan, kleine plevier en oeverzwaluwen.

Bij het Wagejot zagen we een behoorlijk aantal grote sterns en kokmeeuwen:

Onderweg naar de Slufter zagen we nog veldleeuwerik en gele kwikstaart. Bij uitkijkpunt de Slufter troffen we twee vrijwillige vogelwachters van Staatsbosbeheer. Gerard en Jolanda, zij vertelden ons enthousiast en en met kennis van zaken over de soorten die we bij hun uitkijkpost konden zien. Hier hebben wij de door Klaas verzorgde lunch gebruikt. Ondertussen bleven we op de vogels letten natuurlijk, we zagen onder andere een blauwe kiekendief mannetje:

Verder nog een havik, een kleine zilverreiger die overvloog, een buizerd, huiszwaluwen en zilverplevieren.

Hierna gingen we verder richting de vuurtoren. Bij de Robbenjager zagen we ook weer huiszwaluwen en veel stormmeeuwen waarvan hier een paar op de foto:

Vlak bij De Cocksdorp zaten we even op de dijk en Klaas wees ons er op dat er zeekool groeide, volgens Klaas de groente van de toekomst! Als we het ooit proeven dan denken we aan jou Klaas!

Een stukje verder in het gebied Dorpzicht hebben we een wandeling gemaakt. Hier werd namelijk een tijdje geleden een roodmus gespot, wellicht zouden wij deze ook ontmoeten… maar helaas niet. Het was toch een leuke wandeling want voor het eerst hoorde ik een spotvogel. Wat een leuk geluid maakt dit gele vogeltje! Hopelijk krijg ik die ook nog eens voor de lens. Nu moest ik het doen met het mannetje kneu, die er heel mooi uitziet met zijn rode kleuren:

Ook zag ik er nog een leuk vlindertje, het hooibeestje:

Bij het laatste gebied waar we gestopt zijn, zagen we een kluut met een jong:

en een kleine plevier, goed herkenbaar aan de gele oogring (op deze foto niet zo goed te zien):

En hiermee waren we aan het eind gekomen van deze dagtocht. Klaas had ons allemaal persoonlijk van de vakantie adressen opgehaald en bracht ons ook weer netjes terug. Wij hebben een leuke dag gehad, dik 80 verschillende vogelsoorten gezien op deze dag, waaronder een paar hele bijzondere zoals de vale gier en de ijseend, wat wil je nog meer! Het was mooi om de informatie die Klaas gaf in me op te nemen, zodoende is het erg leerzaam geweest.

Al onze waarnemingen hebben we zo veel mogelijk op waarneming.nl geplaatst, wie het wil zien kan daar kijken, je kunt via deze link mijn waarnemingen zien. Voor de waarnemingen van deze safari, sorteer je even op datum 28 mei.

Lijkt zo’n vogelsafari je ook leuk als je op Texel bent of er naar toe gaat? Gewoon even Klaas bellen, krijg je geen spijt van!

01/06/2016