Category Archives: Persoonlijk

Tijd

Het werd weer eens tijd voor mijn blog, want de tijd vliegt… Een aantal projectjes waar ik druk mee was zijn achter de rug. Het nieuwe jaar is al in de tweede maand en van wat ik mij voornam vooral te doen, is nog niet veel terecht gekomen. Namelijk weer lekker naar buiten om te fotograferen. De buikgriep plaagt ons voor de tweede keer deze winter. Ik heb de sneeuw vooral van achter het raam gezien.

Af en toe ben ik bezig mijn fotoarchief op te schonen. Zodoende kwam ik er ook achter dat ik het afgelopen jaar veel bezig ben geweest met het 52 weken fotoproject, maar verder weinig foto’s heb geplaatst van andere momenten. Die schade ga ik nu inhalen. Ik ben ook gestopt als lid van de fotoclub, dus die maandelijkse opdrachtjes en wat er verder nog bij kwam kijken zijn nu vervallen. Dat moet mij meer tijd opleveren toch?

Naast het fotograferen heb ik ook al jaren een andere hobby, namelijk naaien. Ik heb veel kleding voor de kleinkinderen gemaakt, zit op naailes om ook het patroontekenen onder de knie te krijgen, ben in een quiltproject gerold en heb inmiddels ook een borduurmachine waar ik mee kan toveren.

Deze hobby geeft mij rust omdat het ontspannend is en lichamelijk niet heel inspannend. Als mijn handen en de rest het toelaten dan kan ik er zo een paar uur mee bezig zijn. De machine doet hoofdzakelijk het werk en het is leuk om naar te kijken.

Zo maakte ik dit kerstboompje en de kerstkrans:

kerstboom

kerstkrans

Ter vervanging van de kerstkrans, die nu in de doos zit, ben ik bezig met doeken van de vier seizoenen. Zodoende kan ik elk seizoen iets op deze plek aan de muur hangen. Het is een combinatie van quilt- en borduurwerk. Alles machinaal.

In januari waren we 35 jaar getrouwd. We zijn met onze dochters, schoonzoons en de drie kleinkinderen een weekend naar Texel geweest. Het was een heerlijk weekend met prachtig weer. We hadden een ruim huis gehuurd en hebben ons prima vermaakt. Ook weer tijd te kort want die paar dagen waren zo voorbij. Gelukkig hebben we de foto’s nog ;-), het album is in de maak.

jong en oud

stoer doen

met opa

vliegeren

in de auto

huis

Ik heb niet alle foto’s zelf gemaakt maar in LR komt mijn copyright er op. Dus vergeef mij familieleden dat ik hier een beetje plagiaat pleeg… 😉

 

 

 

 

Week 26 en 27

Het kwam er een paar weken niet van om mijn blog bij te werken. Verschillende gebeurtenissen die mij persoonlijk erg geraakt hebben kwamen op mijn pad. Eerst overleed een dierbare fotovriendin na een kort maar heftig ziekbed van nog geen vijf maanden. Een paar weken daarna werd onze kleinzoon geboren en hij had het gelijk na de bevalling heel moeilijk waardoor hij naar het UMCG moest. De week daarna was bijzonder spannend voor ons allemaal. Maar het dappere mannetje deed het steeds beter en mocht nog een paar dagen naar het Refaja ziekenhuis. Inmiddels is hij thuis met zijn papa en mama, waar we erg dankbaar voor zijn. Het fotograferen stond bij mij dus echt even op een laag pitje. Maar voor de onderwerpen van dit 52 weken project heb ik af en toe wel opgelet dat ik even foto’s ging maken.

Voor week 26 was het onderwerp: zwart-wit. Daarvoor had ik een tijdje terug in Limburg in de vroege ochtend foto’s gemaakt. Het was wat mistig en de nevel hing in het dal. Een mooie uitdaging, maar het werd niet zo als ik in gedachten had. Eigenlijk had ik van een hoger standpunt moeten fotograferen, maar dat zat er helaas niet in.

Zwart wit

 

Het onderwerp voor week 27 was silhouet. Daarvoor had ik een foto van onze zwangere dochter:

silhouet

 

Voor deze week, week 28, is het onderwerp ‘patroon’. Dit doet mij gelijk denken aan een naaipatroon, maar dat wordt niet bedoeld met dit onderwerp in de fotografie. Dus ik moet mij er nog even over beraden hoe ik dat aanpak!

 

Een blog tussendoor

Soms heb je van die dagen… kreeg vanmorgen het bericht dat een buurman van ons gaat sterven. Hij was al lange tijd ziek maar de laatste weken ging het hard achteruit. Vorige week hebben we afscheid van hem genomen en daarna zwaaiden we nog wel eens voor het raam. Een tijdje terug hadden we het met hem over kennis van vogels. Toen vertelde hij het grapje dat Amsterdammers slechts twee soorten vogels kennen: sijsjes en drijfsijsjes….  Terwijl ik daar aan denk en mij een kop koffie pak, zie ik dit:

sijs

een sijssie…. ik zie het maar als een laatste groet…

Terwijl ik door de berichten van mijn blog zat te bladeren, dacht ik ineens weer aan mijn eerste blog van dit jaar. Je weet wel (als je meeleest), over mijn goede voornemen. Eventueel kun je het hier alsnog lezen.  Er zijn nu drie maanden voorbij en ik heb zowaar wat resultaat geboekt: -7 kg. Dat kreeg ik te horen bij de longarts waar ik inmiddels volledig door de molen ben gehaald. Resultaat van al die onderzoeken is dan dat ik nu weet dat ik zowel astma als slaapapneu heb. Best wel even balen eigenlijk, voor de astma heb ik een inhalator gekregen. Daarmee ben je weken onderweg om een goede dosering te vinden. De slaapapneu weet ik sinds een week. Hiervoor krijg ik een apparaatje wat mij gaat triggeren als ik op de rug dreig te gaan liggen tijdens mijn slaap. Ben benieuwd…

Verder kamp ik al vier maanden met een slijmbeursontsteking in een heup. Ontstaan door overbelasting, heb te veel gedanst voor mijn doen. Denk je dat je goed bezig bent door meer te bewegen… Na fysiotherapie ging de pijn wat weg (stijve spieren die over de heup lopen waren weer los). Het is verstandig om het rust te gunnen hoorde en las ik. Voor mijn gevoel heb ik dat best gedaan, maar ja, als het langer duurt probeer je toch wat dingen uit. Dat heb ik dus geweten. Wij waren in Scheveningen voor musical The Lion King. Natuurlijk ook even naar het strand geweest, ik moet toch echt de zee zien als ik er zo dichtbij ben. Thuis zag ik bij toeval op mijn telefoon dat we 4,5 km gelopen hadden (ik dacht zo’n 2 km). Dat kon mijn heup niet aan. Dus ik zit weer even op de rem.

Voorlopig dus niet op stap in de natuur. Gelukkig kan ik me prima vermaken in vogelhutten en in eigen huis en tuin.

Ik realiseer mij vaak dat al mijn ongemakken heel lastig zijn. Maar als je van dichtbij meemaakt dat mensen de ziekte hebben waar ze niet van kunnen genezen, dan wordt je er even goed bij bepaald… Ook mijn lieve fotovriendin is ernstig ziek. We hadden al weer plannen om, nadat we beide geopereerd waren vorig jaar, dit jaar weer op stap te gaan om samen te fotograferen. Het lijkt er op dat het niet meer gaat lukken. Ook al schijnt momenteel de zon, de wolken er omheen zijn donker.