De Weerribben

Afgelopen zaterdag waren we naar de Weerribben. Het is nog vroeg in het seizoen maar er waren toch al purperreigers gespot, daar ging het mij om. In 2014 had ik voor het eerst een purperreiger gezien in het Lofargebied, maar die vloog net weg. Die foto verbeteren wil ik nog steeds graag. Het is niet helemaal gelukt, maar het gaat de goede kant op…. Bij aankomst stonden er al zes mensen op de uitkijktoren. Wij zagen gelijk een ‘reiger’ vliegen, maar de anderen zeiden dat het een blauwe was. Toch maakten we foto’s en wat bleek: het was een purperreiger. Conclusie: nooit luisteren naar wat anderen beter denken te weten…

purperreiger

Geen beste foto, dus hopen op een nieuwe kans. Even later vloog er wel een blauwe reiger:

blauwe reiger

En omdat driemaal scheepsrecht is, vloog er ook een grote zilverreiger:

grote zilverreiger

Op grote afstand, dat wel. Al snel zagen we ook een bruine kiekendief vrouw op jacht:

bruine kiekendief vrouw

Ook de man zagen we vliegen maar ik kreeg hem niet goed in beeld. Wie goed van zich liet horen was de tjiftjaf:

tjiftjaf

Een vinkenman had zich een tak opgezocht waar hij goed overzicht had en hij liet zijn liedje af en toe goed horen:

vink

Bij het eerste vogelkijkpunt broeden inmiddels aalscholvers en lepelaars, net als op Texel bij De Geul, gezellig bij elkaar. Vanwege de afstand heb ik ze verder niet gefotografeerd. Het resultaat tot nu toe was fotografisch al niet te best. Onderweg naar het volgende kijkpunt zagen we twee lepelaars foerageren langs een sloot. Dat was dan weer mooi meegenomen.

lepelaars

Door het harde licht en de steeds wisselende bewolking met flink wat wind was het lastig fotograferen. De instellingen moesten steeds aangepast worden. Vooral op de lichte gebieden om overbelichting te voorkomen, zoals hier bij de lepelaars. Een eindje verder in een weiland zag ik ineens een grutto. Wat is het toch een mooie vogel met die bruine tinten.

grutto

Het uitkijkpunt waar we naartoe gingen lag nogal afgelegen in de Wieden. We hadden een prachtig uitzicht en zagen de winterse buien dan ook goed aan komen.

de Wieden

Grauwe ganzen waren ook hier volop aanwezig, sommige op het nest en anderen joegen achter elkaar aan.

grauwe ganzen

En toen zagen we weer een reiger vliegen. Gauw foto’s gemaakt en ja hoor… opnieuw een purperreiger. Ook op afstand, maar toch dichterbij zodat de kleuren goed zichtbaar waren.

purperreiger

Het kan uiteraard nog vele malen beter, maar ik ben toch blij dat ik deze foto’s van de purperreiger heb kunnen maken.

purperreiger

Een paartje futen zwom voorbij:

futen

Tegelijkertijd zagen we een roofvogel en we volgden hem omdat we niet zeker waren om welke soort het ging. Toen nam hij een duik en wisten we: visarend! We hadden dat gedrag vorig jaar in Duitsland herhaaldelijk gezien. Ook deze visarend vloog een flink eind weg, maar toch herkenbaar:

visarend

Toen we de uitkijktoren wilden verlaten begon het ineens hard te sneeuwen. We zagen die bui al aankomen, maar het was best even heftig. Beneden ons had ik al een knobbelzwaan op een nest zien zitten en ik maakte nog gauw wat foto’s van de zwaan in de sneeuw:

knobbelzwaan in sneeuwbui

Al met al deze dag geen geweldige foto’s gemaakt, maar de laatste vind ik toch wel wat hebben. Wij hadden een leuke dag. Hierna gingen we met de camper naar Appelscha om te overnachten. Wordt vervolgd.

One thought on “De Weerribben”

  1. Misschien bedoelen we dezelfde plek Lenie, maar voor purperreigers is de vogelkijkhut in de Wieden ( de Auken) de plek waar je vaak mooie vluchtfoto’s kunt maken. En af en toe ook redelijk dichtbij ­čÖé
    Groet, Geert

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.