Category Archives: Mensen

Laatste dag op Kreta

Onderweg naar onze laatste overnachting in Heraklion, reden wij van Agia Galini door het binnenland en vermeden de grote weg. Zoals ik eerder al schreef, was het indrukwekkend om te zien hoe de mensen in de bergdorpjes leven. Een voorbeeld daarvan is deze foto:

Persoonlijk vond ik dit prachtig om te zien: een boer op een ezel. Geweldig!

Een eindje verder zagen we deze ezel vastgemaakt langs de kant van de weg.

Nog een laatste blik op het prachtige landschap en dan arriveren we al snel in Heraklion, de hoofdstad van Kreta.

Op een terras zag ik deze oude vrouw. Ze leek me heel oud…

In de haven is veel te zien. De blauwe kleur viel me echt op, je ziet het overal in terugkomen…

De spetters van de golven kon ik hier mooi vangen met een iets langere sluitertijd.

Nog een blik op de stad en daarna nog even de stad in,

waar je de vreemdste bouwwerken kunt aantreffen ­čśë

Uiteindelijk kwamen we later op de avond weer vlak bij het hotel uit. Nog een laatste foto van de resten van de Venetiaanse scheepswerven. Mooi verlicht ‘s avonds.

Wordt vervolgd…

Via Matala naar Agia Galini

Omdat we steeds 2 nachten in een hotel waren en dan weer naar een andere locatie gingen, hebben we onderweg veel gezien. Met behulp van ANWB-boekjes hebben we mooie routes gevonden. Zo las ik over het dorpje “Matala” dat in de jaren 60-70 het domein van “hippies” was geweest. Dat sprak ons wel aan en dus hebben we Matala bezocht. Matala ligt aan een baai tussen krijtrotsen en die rotsen hebben heel veel gaten (antieke grafkamers, holen of grotten genoemd).

Eerst kwamen we langs Nea Mirtos, persoonlijk vind ik dit een prachtig plaatje:

We zagen dadelpalmen:

En prachtige landschappen:

Ook zagen we veel “Ikonastasie”, dat zijn kleine herdenkingskerkjes die je overal op Kreta in bochten en langs de weg ziet staan in allerlei kleuren en van verschillende materialen.Deze zijn er neergezet door familieleden van een slachtoffer als herdenkingsplaats. Door het rijgedrag en de combinatie met alcohol loopt het vaak slecht af. Maar ook worden de kapelletjes wel geplaatst uit dankbaarheid, bijvoorbeeld wanneer iemand een ongeluk heeft overleefd. Ze blijven er jarenlang staan, totdat ze vergaan zijn. Elk jaar houdt de familie een korte herdenking bij het kruisje. Men zet er een foto in of een flesje olijfolie en brandt er een kaarsje.

En toen kwamen de rotsen van Matala in zicht:

Een leuke knipoog naar de tijd van de hippies is een oude “boerzoektvrouw-achtige” vw-bus met kreten als “love and peace”, een echte blikvanger!

Toen we verder gingen naar onze eindbestemming van die dag, hebben we onderweg nog wat boodschappen gedaan:

Veel producten kwamen ons echt bekend voor! ­čśë

Aan het eind van de middag kwamen we in Agia Galini bij ons hotel (met een uitzicht dat ons wel aansprak!)

Wordt vervolgd…

Inwoners van Kreta

Ik vind het mooi om mensen te fotograferen in hun omgeving. Maar het is gauw een inbreuk op hun privacy dus als het even kan dan vraag ik natuurlijk toestemming voor een foto. In onderstaand geval lukte dat niet, want wij stonden voor een kruising te wachten en rechts van mij zag ik deze vrouw zitten.

Onderstaande vrouw heb ik wel gevraagd om toestemming, ze knikte mij vriendelijk toe en bleef even staan:

We kwamen door dorpjes in de bergen en zagen mensen in hun eigen omgeving. Het gaf ons de indruk dat het daar erg armoedig is. Vanuit de auto nam ik een aantal foto’s, die daardoor niet scherp zijn, maar toch een impressie geven.

Deze vrouwen wilden onze aandacht trekken zodat we zouden stoppen en hun zelfgemaakte producten zouden kopen. Wat mij nog steeds voor ogen staat is het beeld van een oud mannetje dat beide armen op en neer bewoog om onze aandacht te trekken. Door die beweging keek ik die kant op en zag naast hem een oud vrouwtje. Hun huisje zou bij ons een bordje “onbewoonbaar verklaard” op de muur krijgen. Het vrouwtje keek hoopvol op of wij ook zouden stoppen.┬áDat zie je dan allemaal terwijl je er voorbij rijdt in je huurauto. Ik was er stil van. Het leek allemaal zo armoedig. Een sterk contrast met de wereld beneden in de grote stad.