Tag Archives: wind

Vervolg vogelwachters op Texel, dag 5, 6 en 7

Op de vrijdagochtend was het wat bewolkt en er stond best veel¬†wind. Dat merkten we ‘s nachts al want soms leek het net of we op een schip zaten, zo ging de keet heen en weer ūüėČ ¬†Later werd het prachtig weer en dat merkten we gelijk weer aan de bezoeken. Deze dag hebben we een groep Italianen ontmoet en gesproken. Toen we zelf verder het gebied ingingen bleek er een mevrouw van het pad te zijn gegaan om te fotograferen. Dat mag niet, dus we hebben haar er op gewezen. Later zagen we twee heren op leeftijd ook ergens wandelen waar dat niet was toegestaan, ook hen hebben we aangesproken. Ze gaven aan ‘de weg kwijt’ te zijn geweest. Tja, dat moet je dan geloven h√®? Het was wel een dag vol ‘overtredingen’ want er kwam een groep Tuk Tuks langs en die stopten bij ons langs de weg. Snel renden er een paar jongens uit die even in het gebied zouden gaan ‘wildplassen’. Hen daar gauw¬†op gewezen dat het niet mocht. De nood was blijkbaar erg hoog want even later deden ze het toch. Jammer. Kun je dan als jongvolwassen kerel niet je plas een paar uur ophouden? Ook deze dag was het weer leuk¬†om mensen te kunnen laten genieten van de diversiteit aan vogels. Bijvoorbeeld een groenling, zo prachtig gekleurd:

groenling

En de bruine kiekendieven die dagelijks meerdere keren een vliegshow gaven. Ze hebben in het gebied jongen gehad die we af en toe ook zagen vliegen. De hele dag waren deze roofvogels te zien:

bruine kiekendief vrouw
vrouw
bruine kiekendief man
man

Deze stormmeeuw kwam ook geregeld kijken:

stormmeeuw

Op zaterdag kwamen we wat later op gang en zo ook de bezoekers. Vanaf een uur of tien begon het te lopen. E√©n van de boswachters kwam nog weer even langs en bracht nieuwe posters¬†om uit te delen. Deze posters¬†waren echt een succes. Men kon aankruisen welke vogels ze gezien hadden op Texel en op de achterkant stond een overzicht van alle uitkijkpunten op het eiland. Ook leuk voor kinderen om soorten te ‘scoren’. Voor kinderen hadden we ook een leuk lees- en doeboekje. Naast vogels zagen we ook regelmatig vlinders, waaronder een heivlinder. Veel meer voorkomend zijn de icarusblauwtjes, hier mannetje en vrouwtje in √©√©n beeld:

icarusblauwtjes

Het blauw van het mannetje is heel opvallend wanneer hij z’n vleugels open heeft:

icarusblauwtje man

Als de avond valt verzamelen de aalscholvers zich weer achter en rondom de plas. Ontelbaar veel aalscholvers, echt honderden…

avond

Vanaf ons uitkijkpunt zagen we de boten van Teso dagelijks meerdere keren heen en weer varen:

20170721-boot

We zagen nog wat gierzwaluwen vliegen, die gaan eind juli, begin augustus al weer terug naar Afrika. Het zijn best bijzondere vogels en veel mensen weten niet dat ze niet kunnen lopen. De pootjes zijn heel kort maar met hun nagels kunnen ze zich vastgrijpen. Eigenlijk zijn ze hun hele leven vliegend in de lucht:

gierzwaluw

Op zondag hadden we een paar flinke regenbuien. Noodgedwongen zaten we daarom even een poosje binnen. Voor het gebied is het water echt nodig, maar je kon niet zien dat er in de Geulplas iets bij gekomen was. Daarvoor was echt veel meer regen nodig.

bui

Zodra het droog was kwam de bezoekersstroom weer op gang. We fietsen ook het gebied langs de Horsmeertjes nog weer in. Onderweg kwamen we politieagenten tegen die op¬†zoek waren naar iemand die het alarmnummer had gebeld. Maar men wist niet waar deze persoon zich bevond. Wij waren op de fiets dus konden we snel het gebied in. Onderweg vroeg ik een paar Duitse mensen of zij iets hadden gezien of gehoord en dat bleek zo te zijn. Ze legden ons uit waar de pati√ęnt zou zitten wachten op hulp. Wij konden daarop de politie weer informeren en zo is na enige tijd toch hulp gekomen voor die persoon. Nog een hele poos later zagen we een soort ambulance voorbij rijden. Al met al heeft het best lang geduurd voor deze persoon kon worden geholpen. We hopen maar dat het allemaal goed afgelopen is.

grote stern

We hoorden deze dag ineens een ander vogelgeluid. Het bleken grote sterns te zijn die luid roepend in de Mokbaai waren neergestreken, hier tussen de kokmeeuwen. Hun jongen zaten ook her en der, misschien hadden ze daarom zo’n lawaai? Een groenpootruiter liet zich ook mooi zien, samen met een oeverloper en een tureluur:

groenpootruiter

We zagen ‘s avonds rond 21 uur samen met een paar bezoekers nog een bruine kiekendief man overvliegen met een prooi. Het leek op een jong eendje, gezien de pootjes. Zo gaat dat in de natuur!

prooi

Verder liep er nog iemand met een loslopende hond  en we hebben uitgelegd dat het niet mocht. Ook zagen we in de Mokbaai aan de overkant 2 kinderen lopen tot het water. Dat mag natuurlijk niet want je verstoort zo de vogels. Ze waren duidelijk van het pad af. Met gebaren de aandacht van de ouders kunnen trekken, het was inmiddels bijna 22.00 uur en schemerig. Deze mensen vertrokken uiteindelijk in langzaam tempo uit het gebied en de grauwe ganzen trokken er weer in:

Op onze laatste ochtend, maandag de 24e, was het bijna windstil. Prachtig  om te zien hoe strak het water in de Mokbaai er bij lag en dan die wolkenlucht er boven, gewoon indrukwekkend:

20170724-strak

Het werd voor ons tijd om alles weer in te pakken en de boel schoon achter te laten voor onze opvolgers. Die kwamen ons ‘s middags aflossen waarna wij nog een weekje voor ons zelf vakantie vierden op het mooie eiland Texel!

lepelaar

Nog een foto van lepelaars, waarvan de linker een afwijkende kleur heeft. Dit komt volgens de boswachter doordat deze veel voedsel gehad heeft met een hoog caroteen gehalte. Het jong bleef maar bedelen om voer. Grappig om te zien. De lepelaars zaten vrij ver naar achteren in het gebied, dus niet gemakkelijk te fotograferen.

lepelaars

We vonden het een bijzondere ervaring om zo veel mensen, gemiddeld 100 per dag, over de vogels in het gebied te kunnen vertellen. Ook over het gebied zelf en allerlei ander zaken kwamen ook wel ter sprake. Zo troffen we mensen uit Borger, een dorp verder dan waar wij wonen zeg maar. En mensen uit Emmen, ook in de buurt. Heel leuk! Verder al die nationaliteiten die stuk voor stuk blij worden van het zien van lepelaars door een telescoop. Dat is toch geweldig dat we zo mogen genieten van wat de natuur ons te bieden heeft? Heel mooi dat Staatsbosbeheer dit mogelijk maakt op Texel! Meer over Texel en de natuurgebieden daar kun je lezen op de website van Staatsbosbeheer.

 

 

 

 

 

 

 

Duizend zeepbellen.

Vorst… nachtvorst en een beetje mist, dus rijp aan de bomen en struiken. Het geeft gelijk een winters gevoel. Ik vind dit heerlijk weer, vooral als de zon er bij schijnt. Van een aantal mede-fotoclubleden heb ik vorig jaar prachtige foto’s gezien van bevroren zeepbellen. Het is mij nog nooit gelukt hier ook een mooi resultaat mee te halen. Vanmorgen dacht ik: ok√©, poging zoveel. Ergens moeten wij nog van die flesjes bellenblaas hebben voor de kleinkinderen. Ik heb ze gevonden maar helaas was er 1 leeg en de ander bijna leeg. Toch heb ik er nog mooi mee kunnen spelen. Alleen het resultaat is niet zoals ik had gehoopt! Zoals de titel van dit blog al aangeeft heb ik wel duizend zeepbellen geblazen, waarvan er 999 direct kapot gingen zodra ze ook maar ergens mee in aanraking kwamen. Ik doe vast iets niet goed…

Boven het bevroren grasveld in de schaduw:

20161205-zeepbel-2

Onder de kastanjeboom:

20161205-zeepbel-3

Feit is dat dit best moeilijk is (of ik doe te moeilijk, dat kan ook). ¬†Want wat je wilt is een zeepbel die op een leuke plek (in verband met de achtergrond) gaat liggen. De bedoeling is dan dat er van die mooie vorstveren op ontstaan. Wat je ook wel op de ramen ziet als het vriest. Uit de wind en uit de zon is ook heel belangrijk want anders gaat ‘ie daardoor alleen al snel kapot. Maar allereerst moet er dus wel eentje gaan liggen zonder direct stuk te gaan! Om alle factoren de juiste rol te laten spelen heb je ook heel veel geluk nodig. Ik heb verschillende achtergronden geprobeerd: de heg, een stapel stenen en de tuintafel. Bij de heg ontdekte ik dat al die takjes en bevroren blaadjes eigenlijk obstakels waren voor de zeepbellen. Pats dus. Op de stenen lukte het eerst ook niet, ik vond die ondergrond niet zo mooi, maar ja je probeert wat. Toen ik de moed al begon op te geven zag ik ineens dat er 1 zeepbel was blijven liggen op een steen… wow mazzel. Gauw het statief naar beneden laten zakken en foto’s maken.

20161205-zeepbel

Toen zag ik dat er ook al een half bevroren stuk zeepbel op de voorgrond lag. Die had ik dan al gemist… Deze foto vind ik redelijk. Wat mij stoort is de lichte streep op de achtergrond. Dat is de stam van een appelboom waar de zon op scheen. De bol had scherper gekund. Het licht op de bol vind ik wel weer mooi. ook zijn er wel de ‘vorstveren’ op te zien. Wat je ook ziet op deze foto is een heel klein iniminie zeepbelletje. Die zag ik later ook op de tuintafel liggen toen ik daar nog wat pogingen deed een mooie zeepbel te laten bevriezen. Het spul was inmiddels op en ik had nog gauw wat bijgemaakt met afwasmiddel. Maar vanaf dat moment kon ik geen mooie bellen meer blazen, de verhouding was denk ik niet goed. Bij -5 graden was het me inmiddels ook koud genoeg. De vogels waren erg onrustig want die wilden natuurlijk bij het voer in het vogelhok. Doordat ik daar steeds in de buurt was, gingen ze van de heg naar de coniferen en weer terug. Ik dacht ik ga maar weer naar binnen. Toen zag ik ineens dat hele kleine belletje op de tuintafel. Echt niet meer dan een anderhalve centimeter in doorsnee! Helaas was het geen complete bol meer. Maar hierop¬†zie je wel weer die mooie ‘vorstveren’.

20161205-zeepbel-4

Al met al heb ik mij er bijna een uur mooi mee vermaakt. Tot slot heb ik nog de focus stacking techniek toegepast op wat bevroren planten. Die foto’s moet ik nog samenvoegen, dus die komen later.